ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٨٩ - ترجمهء خطبهء صد و پانزدهم
است زنده گرداندو آنچه را كه از آن فوت شده است جبران نمايدخداوندا ، كريما [ از كرم و لطف بيچونت ] ما را چنان مورد لطف و عنايتت قرار بده كه زمين مرده احياء گردد و تشنهها سيراب شوندبارشى فراگير و تمام ، پاكيزه و مبارك و گوارا و باعث فراوانىگياهش روينده و شاخه هايش ثمر بخشو برگهايش زيبا و با طراوتتا بندگان ناتوانت را بوسيلهء اين نعمت عظمى نيرومند و پر نشاط و شهرهاى ترا كه خشكسالى رمق از آنها گرفته است احياء فرمائىبار پروردگارا ، باران رحمتت را چنان بگستران كه نباتات بلنديهاى زمين ما سرسبز و خرم شودو بر نشيبهاى زمين ما سرازير گرددو با آن بارش رحمت محيط ما پر حاصل شودو ميوهها سر بر آورندو جانداران بار ديگر طعم زندگى را دريابندو اثر اين رحمت ربانى تو بر همهء آنان هم كه از ما بدورند برسدو اراضى و مردم پيرامون ما از آن رحمت حيات بخش تو كمك بگيرند .
خداوندا ، از بركات گسترده و عطاهاى بزرگ خود بر بندگان بينواو حيواناتى كه بحال خود رها گشتهاند عنايتى فرماو بارانى طراوت بخش براى ما نازل نمابارانى چنان انبوه و شديدكه قطره هايش بيكديگر فشار آورندو هر يكى ديگرى را به جلو دفع نمايدبرقى كه از ابرش ، بجهد ، فريبا نباشدو ابرى كه در پهنهء فضا ، گسترده است خالى از بارانو قطعاتش گسيخته از هم مبادابرى پر باران - نه بارانهائى نرم همراه با بادهائى خنك باشد كه به جهت سر بر آوردن روئيدنىها بندگان و جانداران و زمينهاى قحط زده از نعمتى فراوان برخوردارو ببركت آن موجودات در مشقت افتاده احياء گردند زيرا توئى كه باران را پس از آنكه مردم در نوميدى فرو رفتند نازل نموده و رحمتت را بر آنان مى گسترانى و توئى ولى نعمتها و ستوده در همهء صفات و افعال تفسير بعضى از كلمات غير متداول در اين نيايش از سيد شريف رضى سيد شريف [ كه خدا از او راضى باد ] گفته استاين كه امير المؤمنين عليه السلام مى فرمايد : انصاحت جبالنا يعنى كوههاى ما از خشكسالى شكافته شدگفته مى شود : انصاح الثوب يعنى لباس شكافتو نيز گفته مى شود : انصاح النبت و صاح و صوح