ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣١٥ - فهرست مطالب

اوست شنوندهء سخن ، داناى راز ، روزى بخش زندگان ، مرجع همهء بازگشتها ٢١٤ يك بحث مختصر در باره علم خداوندى كه بىنياز از وجود معلوم است ٢١٥ لم ترك العيون فتخبر عنك ، بل كنت قبل الواصفين من خلقك ٢١٧ او قابل ديدن با چشمان ظاهرى نيست زيرا او ما فوق محسوسات است ٢١٧ لم تخلق الخلق لوحشة ، و لا استعملتهم لمنفعة ، و لا يسبقك من طلبت ٢٢٠ اوست غنى مطلق جلّ جلاله ٢٢٠ يكم - مخلوقات را براى دفع وحشت از خود نيافريده است ٢٢٠ دوّم - خداوند سبحان مخلوقات را براى سود بردن نيافريده است ٢٢١ سوّم - كسى را كه بخواهى سبقت از تو نگيرد و هر كسى را كه گرفتى از دست تو فرار نتواند كرد ٢٢٢ چهارم - كسى كه ترا معصيت كند از سلطهء تو نكاهد و كسى كه اطاعتت كند بر ملك تو نيفزايد ٢٢٣ پنجم - كسى كه از قضاى تو به غضب در آيد نتواند امر تو را برگرداند و كسى كه از امر تو روى گردان شود ، بىنياز از تو نخواهد گشت ٢٢٤ كل سرّ عندك علانية ، و كل غيب عندك شهادة ٢٢٥ براى خداوندى كه محيط مطلق و عالم مطلق است نه رازى وجود دارد و نه غيبى ٢٢٥ انت الابد فلا امد لك و انت المنتهى فلا محيص عنك و انت الموعد فلا منجى منك الَّا اليك ٢٢٦ بار الها توئى كه ابديت از آن تست و توئى پايان همهء امور كه هيچ گريزى از تو نيست ٢٣٠ نيازمند مطلق در اختيار غنى مطلق است ٢٣٠ آيات مربوط به مبحث بالا ٢٣٢ سبحانك ما اعظم شانك ، سبحانك ما اعظم ما نرى من خلقك . . . ٢٣٦ هر مفهومى را به عنوان خدا فكر كنيد ، خدا بزرگتر از آن است ٢٣٦ خدا و جهان و انسان از ديدگاه على ( ع ) ٢٣٧ سخنان على ( ع ) در بارهء پروردگار بر چهار قسم اساسى ٢٣٧ يكم - بيان اوصاف جمال و جلال ٢٣٧ دوّم - بيان تجلَّى پذيرش اوصاف در درون ٢٤٠ سوّم - سلب اوصاف مادّى از ذات ربوبى ٢٤٠ چهارم - بيان روابط بين انسانها و پروردگار ٢٤١ ١ - رابطه انس ٢٤٣ ٢ - رابطه توكل منطقى ٢٤٥