و از يك شكوه بىسابقه « گفتگو ميكرد . اين » زيبائى باور نكردنى جز يك شبه استار راديوئى « يا يك كازار چيز ديگرى نبود كه در فرانسه بيك شبه ستارهء راديوئى يا نيمه ستاره معروف است .
بدنبال اين كشف ، شور و هيجانى كه در محافل دانشمندان بوجود آمد كاملا موجّه و منطقى بود . كازارها با حجمى كه ببزرگى صد مليون برابر خورشيد ما ميباشد چيزهاى وهم انگيز و فانتزى هستند آنها پهنهء آسمانرا با نورى كه صد برابر زيادتر از كهكشان ما با صد ميليارد ستاره اش ميباشد مى پوشاند . در بادى امر كازارها خرد و ناچيز بنظر مى آيند و اين امر ناشى از فاصلهء بسيار دور آنها است كه حتّى در ما وراء دورترين سحابيها قرار دارد . تقريبا در فاصلهء ده ميليارد سال نورى اينها هستند موجودات سماوى بسيار دور دست در سر حدّ خود جهان هستى .
در روى تابلو جز يك شبح بنام : كازارها چيز ديگرى به چشم نمى خورد و كسى بيش از اين چيزى در بارهء آنها نمى داند كه هستند . در دوران كنونى هيچ تئورى هر قدر هم كه پيش رفته تر باشد اجازهء تجزيه و تحليل و تشريح آنها را نمى دهد و اين شبه ستاره‌هاى اسرار آميز سزاوار اين هستند كه تمام دانش بشرى را در برابر يك سؤال قرار دهد ، اين علامت سؤال كه فواصل بسيار بعيد را كه با سال نورى محاسبه مى شود پيش كشيده است و پاسخش بر عهدهء نجوم راديوئى است كه دانش بسيار جوانى ميباشد كه درست سى سال از عمرش سپرى مى گردد .
در جريان اين سى سال ، راديو بعنوان يك وسيلهء مطمئنّ و كافى توانسته است بين مسافات بزرگ ارتباط برقرار سازد امّا اگر پيشتازان اين كوشش ، ناله‌ها و صفير و تابهاى بىشمار آسمانى را بدون ترشروئى زياد بعنوان پيام آوران ديار نسبتا دور دست مى پذيرفتند ديگر براى جويندگان دوران كنونى كه بدون خستگى و رخوت براى توجيه و تبيين آنها مى كوشند كارى باقى نمى ماند و عدم موفّقيّتهاى موقّتى پيش نمى آمد و دليل اين كه پيشينيان توفيقى در اين راه حاصل نمى كردند : غوغاى جهان امواج راديوئى است كه بشكل وقفه ناپذير در خرگاه آسمان فرو مى ريزد و حتّى تصوّر يك شب آرام تابستانى را براى انسان غير مقدور مى سازد . منابع اين امواج نخست خورشيد و سپس سيّاره‌ها و بعد از آن كهكشانها و سحابيهاى ما فوق كهكشانها و غيره ميباشد .