ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٤ - ٧ - نزديكى شديد امير المؤمنين عليه السّلام با پيامبر عظيم الشّأن اسلام در همهء دوران زندگى

فأراه و لا يراه غيرى . و لم يجمع بيت واحد يومئذ فى الإسلام غير رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله - و خديجة و أنا ثالثهما ، أرى نور الوحى و الرّسالة و أشمّ ريح النّبوّة ، و لقد سمعت رنّة الشّيطان حين نزل الوحى عليه - صلَّى اللَّه عليه و آله - فقلت : يا رسول اللَّه ما هذه الرّنّة فقال : « هذا الشّيطان قد أيس من عبادته . إنّك تسمع ما أسمع و ترى ما أرى ، إلَّا أنّك لست بنبىّ ، و لكنّك لوزير و إنّك لعلى خير » . . . [١] ( من در زندگانى پيامبر اكرم مانند بچهء شتر كه بدنبال مادرش مى رود ، از او تبعيّت مى كردم . آن حضرت در هر روز علامتى يا پرچمى از اخلاقش را براى من نشان مى داد و بمن دستور مى داد كه از آن [ يا از او ] تبعيّت كنم . آن بزرگوار در هر سال زمانى را در حراء بسر مى برد و من او را مى ديدم و هيچ كس غير از من او را نمى ديد . و در آن روز هيچ خانه اى در اسلام كه فقط پيامبر خدا و خديجه و مرا كه شخص سوم آنان بودم جمع كند ، جز خانه پيامبر نبود ، من نور وحى و رسالت را مى ديدم و بوى نبوّت را استشمام مى كردم و صدا [ يا صداى نالهء ] شيطان را در موقع نزول وحى به آن حضرت شنيدم ، پس بآن حضرت گفتم : يا رسول اللَّه اين صدا چيست فرمود : اينست شيطان ، از عبادت خدا نااميد شده است .
تو مى شنوى آنچه را كه من مى شنوم و مى بينى آنچه را كه من مى بينم ، جز اين كه تو پيامبر نيستى و لكن تو وزير و بر مبناى خير و رو به خير هستى . . . ) در عبارات فوق نهايت نزديكى معنوى و روحانى باضافهء نزديكى در شئون زندگى ما بين دو بزرگوار بيان شده است .
الف - پيروى مستند به علاقهء شديد روحانى .
ب - شايسته ديدن پيامبر اكرم او را باين كه هر روز قانونى از اخلاق حميده را [ به وسيلهء گفتار يا كردار ] براى او قابل درك و پذيرش فرمايد .
ج - مشاهدهء پيامبر اكرم در حراء كه قطعا بجهت نزديكى او با آن حضرت

[١] خطبهء ١٩٢ ص ٣٠٠ و ٣٠١ .