ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٧١ - آغاز عبادت آگاهى از جان پاك است كه شعاعى از اشعّهء خداوندى است و پايان آن رسانيدن اين جان به جاذبهء ربوبى

كه اينان كلمهء خدا را شنيده‌اند و رابطهء نامعقول اكثريّت مردم را در گفتار و طرز تفكَّرات و اعمال با خدا ، ملاك قرار داده ، از عظمت و بىنيازى مطلق او اطَّلاعى ندارند .
اينان نمى دانند كه آن موجودى كه نياز به سود دارد ، قطعا ناقص است و نقص در هر شكل كه باشد با ذات خداوندى سازگار نيست ، زيرا معناى كامل مطلق اينست كه هيچگونه نيازى نداشته باشد . حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام در دعاى عرفه جمله اى دارد كه عرض ميكند : « خداوندا ، تو بىنيازتر از آن هستى كه به خودت سودى برسانى چگونه من مى توانم سودى به تو برسانم ولى چه مى توان گفت كه خداى ساختهء مغزهاى بشرى مورد بحث بعضى از متفكَّران قرار مى گيرد و در بارهء چنين خداى موهوم به نفى و اثبات و ترديد مى پردازند و الحمد للَّه ربّ العالمين و الصّلوة و السّلام على سيّد الأنبياء و المرسلين محمّد و على آله الطَّيّبين الطَّاهرين ٢٠ تير ماه ١٣٦٦