ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٤٢ - قسم چهارم - بيان روابطى كه انسانها مى توانند ميان خود و خدا برقرار بسازند

به خود مطابق آيهء ( وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْه مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ ) [١] ( و ما از رگ گردن باو نزديكتريم . ) ( وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ ) [٢] ( و او با شما است هر كجا كه باشيد . ) اعتقاد داشته و با يقين شهودى آنرا دريافته است . در مواردى متعدّد از نهج البلاغه هم ارتباط مستقيم خود را با خدا توضيح داده است . از آن جمله : در آن هنگام كه ذعلب يمانى از او مى پرسد كه ) * هل رأيت ربّك ( آيا پروردگارت را ديده اى ) چنين پاسخ مى دهد : أ فأعبد ما لا أرى فقال : و كيف تراه فقال : لا تدركه العيون بمشاهدة العيان و لكن تدركه القلوب بحقايق الإيمان [٣] ( آيا عبادت كنم چيزى را كه نمى بينم ذعلب پرسيد : چگونه خدا را مى بينى فرمود : خدا را چشمها با مشاهدهء عينى نمى بيند ، ولى دلها با حقايق ايمان آنرا در مى يابد . ) اللَّهمّ إنّك آنس الآنسين لأوليائك و أحضرهم بالكفاية للمتوكَّلين

[١] ق آيهء ١٦ .
[٢] الحديد آيهء ٤ .
[٣] ج ١ خطبهء ١٧٩ .