ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢١ - نتيجهء اعتقاد امير المؤمنين عليه السلام بوجود صفات مزبوره در وجود نازنين پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم

٢٣ - حكم او عدل محض .
٢٤ - شاهد خداوندى در روز قيامت .
٢٥ - بعثت او نعمتى براى جهانيان و رحمتى براى عالميان .
٢٦ - هدف رسالت او دعوت مردم بسوى حقّ .
٢٧ - او رسالتهاى الهى را بدون سستى و تقصير ابلاغ فرموده و در راه خدا با دشمنان خدا بدون كمترين مسامحه و اعتذار مجاهدت نمود .
٢٨ - كيفيّت زندگى او روشنترين دليل بود براى اثبات پستى محبّت و علاقه به زندگى دنيوى بعنوان هدف اصلى ، زيرا زندگى آن حضرت به بهترين وجهى عيوب و رسوائىهاى دنيا پرستى را آشكار مى ساخت .
٢٩ - او با داشتن قدرت و امكانات خود را از دنيا و عوامل لذّت و زر و زيورهاى بىاساس آن بر كنار فرموده بود ، مگر در حدّ وسيله اى براى وصول به هدفهاى اعلاى « حيات معقول » كه مسير ( إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ ) است .
٣٠ - او هر چه را كه مبغوض خدا و محقّر در بارگاه او بود ، مبغوض و ناچيز مى شمرد .
٣١ - او تواضعى در حدّ اعلا داشت : غذا بر روى زمين مى خورد . با بردگان مى نشست . داراى عاليترين توكَّل به خدا و شجاعت و علاقه به شهادت داشت . كفش و لباس خود را با دست خود وصله ميكرد . به الاغ برهنه سوار مى شد .
٣٢ - او با دين اسلام كه نورى روشنگر و برهانى آشكار است و با كتابى كه هدايت كنندهء همه مردم است ، و با امرى پايدار مبعوث گشت .
٣٣ - براى دعوت انسانها به دين اسلام ، با حجّتى كافى و بوسيلهء مواعظ حيات بخش و شفاى دردهاى روحى و با تدارك تباهىهاى گذشته در روزگار جاهليّت فرستاده شد .
٣٤ - قوانين و شرايع پايدار الهى را كه با گذشت زمان از يادها رفته و مجهول مانده بود ، بيان فرمود .
٣٥ - هر فرد و جامعه اى كه از رسالت حيات بخش پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله رويگردان شود ، سقوط ابدى او حتمى است .
پس از بيان صفات با عظمت پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم و آشنائى