تخریب و آتش زدن ماشین کمیته، فروشگاه های دولتی، بانک ها، ادارات دولتی، وزارتخانه ها، مغازه های فالانژی به هیچ وجه نباید کوتاهی بشود. کینه مقدس انقلابی را نسبت به رژیم خونخوار باید در این اعمال نشان بدهیم.

٢. تمام افراد موظف اند سر ساعت مقرر در محل مشخص شده تظاهرات را با شعارهای کوبنده آغاز کنند. بنابراین، نباید منتظر دیگران بود. هر کسی باید خود شروع کننده جریان باشد.

٣. به تمام افرادی که می توانید، ساعت و محل تظاهرات را اطلاع دهید.

٤. هرگونه سلاح که در دستور دارید بیاورید. تیم ها و برادران و خواهران مسلح نیز در صحنه حضور دارند و حرکت را با رگبارهای هوایی آغاز می کنند. بنابراین، با شروع تیراندازی نباید صحنه را ترک کرد. علامت مشخصه نیروی خودی شعار انقلابی است.

٥. توجه شود که تظاهرات شورشی و تهاجمی است. درصورت آمدن مزدوران خمینی باید آنها را هدف رگبار مسلسل قرار داده و به هلاکت برسانیم. اگر براثر تیراندازی تجمع شما و مردم پراکنده شد، نباید صحنه را ترک کنیم، بلکه باید به جنگ و گریز با مزدوران خمینی ادامه داده و آنها را فراری دهیم و تخریب را باید ادامه داد. توجه کنیم که در صحنه عمل هر فرد خود یک فرمانده است و می تواند بسیاری افراد را بسیج کند، به تخریب پرداخته و آتش بزند و مزدوران خمینی را به سزای اعمال جنایتکارانه شان برساند.

٦. وسایل آتش زا، و وسایل تخریب و... از هر نوع بیاورید. البته اصل آمدن خود افراد است.

٧. عکس بنی صدر، مسعود، موسی، تختی، مصدق و پدر طالقانی را همراه خود بیاورید و موقع شروع آنها را به دست بگیرید.

٨. به شما اگر مسئولیت مشخصی داده شده است سعی نمایید به بهترین وجهی مسئولیت خود را انجام دهید.

٩. اگر کسی شهید شد او را روی دست گرفته و به دادن شعار علیه رژیم بپردازید که نباید بگذاریم خون شهدا پایمال شود.

١٠. افراد مسلح ضمناً آخرین نفراتی باشند که صحنه را ترک می کنند.

١١. پاره کردن و آتش زدن عکس های خمینی (حتی می توانید قبلاً عکس های خمینی را بخرید و در صحنه آتش بزنید).

١٢. شعارها نقش تعیین کننده دارد. در شعارها حتماً اسم مسعود برده شود (شعارها باید کوبنده و انگیزاننده باشد.)

١٣. حتماً لاستیک و کوکتل های دودزا با خود بیاورید.

١٤. برادران و خواهران مسلح قبل از ساعت شروع، تیراندازی نکنند مگر اینکه نیروهای دشمن از قبل بسیج شده باشند که باید آنها را هدف گلوله های آتشین قرار داد.

١٥. ماشین های دشمن را به راحتی می توانید با چپ کردن آتش بزنید.

١٦. وسایل احتراقی ازقبیل بنزین، نفت و... را به هر طریقی که می توانید به صحنه بیاورید. شیشه شیر، کوکا، سرنخ کمپوت، شیشه دارو و پاکت، ریکا، مواد آتش زای دیگر هم می توان آورد. منیزیم، نفت، ترقه و... ارتجاع از هر صدایی می هراسد.

١٧. برای شناخته نشدن دستمال همراه خود بیاورید.

١٨. هر مکان، هر فرد، هر جایی که آثاری از خمینی دارد، تخریب و به آتش کشیده شود. مثلاً اگر آخوندی در می رود حتماً او را بکشید، مغازه هایی که عکس خمینی دارند (حمله شود) حتماً به مراکز نظامی دشمن حمله کنید و آنها را کشته و محل را آتش بزنید (کمیته، پاسدارخانه و...).

١٩. همیشه به نقش سیاسی ایدئولوژیک این حرکات توجه داشته باشیم. فکر کنیم که چگونه سرنگونی رژیم خمینی با خون انجام می گیرد یا انعکاس جهانی این تظاهرات را در نظر بگیرید.»[١]

ضمیمه گزارش٩٥٥: تظاهرات مسلحانه روز سی ام خرداد ١٣٦٠ به روایت کتاب سازمان مجاهدین خلق؛ پیدایی تا فرجام

در قسمتی از کتاب سازمان مجاهدین خلق؛ پیدایی تا فرجام (١٣٨٤ - ١٣٤٤) به حادثه سی ام خرداد ١٣٦٠ و وقایع مربوط به آن و همچنین گوشه ای از اعترافات برخی افراد سازمان پرداخته شده است. باتوجه به اهمیت این رخداد قسمت هایی از مطالب مندرج در این کتاب، در ادامه درج شده است:

«روز شنبه ٣٠ خرداد ١٣٦٠، روز طرح عدم کفایت سیاسی بنی صدر در مجلس بود. بنی صدر کاملاً مخفی

[١] سند شماره ٣٠٨١٦٥ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از ستاد مرکزی سپاه پاسداران (فرماندهی) به مناطق نه گانه و سپاه پاسداران تهران (فرماندهی)، ٢/٧/١٣٦٠، صص ٣ - ١.