وی به تعهد کتبی خود پایبند نباشد، تصمیمات مقتضی را اتخاذ خواهد کرد. اما باوجود این ژست فرانسویان، مصاحبه های بنی صدر و رجوی و حتی سرهنگ معزی - خلبان مخصوص شاه که هواپیمای حامل این دو را به فرانسه هدایت کرده بود - با نشریات همچنان ادامه داشت.

یک هفته پس از ماجرای فرار و تندترشدن لحن بنی صدر و رجوی علیه ایران در مصاحبه های روزانه، روابط سیاسی فرانسه و ایران بحرانی تر شد، تا جایی که مجدداً سفیر فرانسه در تهران به وزارت امور خارجه احضار گردید و از وی خواسته شد ظرف ٣ روز، ایران را ترک کند. فرانسه نیز متقابلاً با اعزام معاون بخش خاورمیانه ای وزارت امور خارجه خود به تهران، تصمیم دولت این کشور مبنی بر خارج کردن اتباع فرانسوی از تهران و احضار سفیر خود را به مقامات ایران اعلام کرد و دلیل آن را بیم از تهدید اتباع خود در تهران ذکر کرد. پس از آن، فرانسه در دو پرواز اختصاصی در تاریخ های ١٩ و ٢١ مرداد ١٣٦٠، حدود یک صد فرانسوی مقیم تهران را که تعدادی از آنان بازرگان و عده ای نیز از کارکنان سفارت این کشور در تهران بودند، از ایران خارج کرد. در طول ٧ روزی که مقدمات خروج این افراد از ایران فراهم می شد، دولت فرانسه محدودیت هایی در فعالیت بنی صدر و رجوی ایجاد کرد و ضمن افزایش تدابیر امنیتی در محل سکونت آنان ورود و خروج افراد به آنجا را کنترل می کرد تا جایی که برخی رسانه ها آن را نوعی "بازداشت غیررسمی" خواندند. اما پس از خروج اتباع فرانسوی از تهران محدودیت های اعمال شده نیز مرتفع گردید.

رفتار مقامات فرانسوی در طول این دوره براساس رعایت مصالح و منافع این کشور طراحی و اجرا می شد. درحالی که فعالیت آزادانه بنی صدر و رجوی با نظارت نیروهای امنیتی فرانسه ادامه داشت، دو اقدام فرانسه شامل تحویل ٣ ناوچه جنگی خریداری شده از این کشور[١] و اقدام رئیس جمهور این کشور به ارسال پیام تبریک به مناسبت انتخاب رجایی به عنوان رئیس جمهور، گام های مثبت فرانسه برای کاهش التهابات بین دو کشور تلقی شد. البته پیام تبریک فرانسوا میتران با پاسخ تند رئیس جمهور جدید ایران مواجه گردید. ربوده شدن ناوچه جنگی ایرانی "تبرزین" در آب های اسپانیا در ٢٢ مرداد ١٣٦٠، فضای سیاسی بین دو کشور را ملتهب تر کرد؛ مقامات فرانسوی به ربایندگان ناوچه که پس از یک هفته سرگردانی در آب های چند کشور منطقه در ٢٧ مرداد ١٣٦٠ وارد بندر مارسی فرانسه شده بودند، اجازه اقامت دادند و به درخواست ایران برای استرداد ربایندگان نیز وقعی ننهادند.[٢]^

از سوی دیگر، وجود شواهدی مبنی بر دست داشتن سازمان مجاهدین خلق در شهادت رجایی و باهنر و همچنین روند رو به رشد روابط عراق و فرانسه و انتشار اخباری مبنی بر امضای چند

[١] این ٣ ناوچه آخرین بخش از ١٢ فروند ناوچه جنگی خریداری شده از فرانسه در زمان شاه بود که تعدادی از آنها قبل و تعدادی بعد از انقلاب تحویل ایران شده بود.

[٢] ین از دولت فرانسه خریداری شده و در ١٠ مرداد ١٣٦٠ درحالی که راهی آب های ایران بود، در آب های اسپانیا ربوده شد. این ناوچه ١٧ روز بعد آزاد شد و به همراه دو ناوچه دیگر، به سمت ایران حرکت کرد و در تاریخ ٩/٧/١٣٦٠ وارد بندرعباس شد.