روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٠٢٨ - روزشمار جنگ شنبه ٤ مهر ١٣٦٠ ٢٧ ذیقعده ١٤٠١ ٢٦ سپتامبر ١٩٨١

تشکیل جلسه غیرعلنی مجلس با حضور شهید رجایی و فرماندهان نظامی اشاره کرد و درمورد سخنان ظهیرنژاد در این جلسه گفت: «آقای ظهیرنژاد در این جلسه درمورد جنگ گفت من هیچ نگرانی ندارم زیر دست بنی صدر کار می کنم و با بنی صدر هیچ اختلافی ندارم. آقای ظهیرنژاد همچنین گفتند ما زمین را می دهیم و زمان را می گیریم. این همان تز بنی صدر بود به نام "تز اشکانی" و آن این است که بگذارند دشمن وارد خاک کشور شود و بعد به جانش بیفتند.»

نماینده مردم آبادان سپس با بیان اینکه ظهیرنژاد از دادن کاتیوشا به آبادان خودداری کرده است، اضافه کرد: «علاوه براین ظهیرنژاد در تلفنگرامی به سرهنگ قاسمی نوشته بود که کاتیوشا های آبادان و اهواز را از آن دو شهر خارج کن که سرهنگ قاسمی در پاسخ نوشته بود به مسئولیت خودم نمی فرستم. زیرا خروج آنها از آبادان و خوزستان مساوی با سقوط خوزستان است. بنابراین این آتشبارها را نخواهم فرستاد.»

رشیدیان در ادامه سخنانش به دیدار بنی صدر از خرمشهر اشاره کرد و ضمن بیان توضیحاتی درمورد سقوط خرمشهر و محاصره آبادان گفت: «٧ شبانه روز روی آبادان آتش بود، ولی ما حتی یک شلیک هم به سوی عراقی ها نکردیم؛ چون آقایان بعد از سقوط خرمشهر توپخانه را از آبادان خارج کرده و به ماهشهر برده بودند و می گفتند، اگر شهر سقوط کند نباید توپخانه به دست دشمن بیفتد. همه مردمی که در متن جنگ بودند این را توطئه می دانند و این حرف من نیست و حرف نظامی ها و افسران و درجه دارانی است که عاشقانه در جبهه جنگ مبارزه می کردند.»

وی خاطرنشان کرد: «وقتی پرسیدیم چرا توپخانه را از آبادان خارج کردید و خرمشهر سقوط کرد، گفتند اشتباه کردیم. خارج کردن توپخانه از آبادان یکی از عوامل اصلی سقوط خرمشهر بود. ... ١٤ روز آبادان زیر آتش بود تا اینکه محاصره کامل شد. ما پیش امام رفتیم و حرف هایمان را زدیم و امام همه فرماندهان را خواستند و آنها در خدمت امام قول دادند که ٥ گردان برای دفاع از آبادان بفرستند. بعد از گذشت چهل روز از شروع جنگ و سقوط خرمشهر و محاصره آبادان هنوز ارتش کاملاً با سلاح سنگین وارد مرحله عمل نشده بود و این دلیل دسیسه ها و خیانت های فرماندهان بالا و در رأسش آقای بنی صدر بود. این جریان ادامه داشت تا اینکه امام دستور شکستن محاصره آبادان را دادند.»[١]

١

خبرگزاری فرانسه گزارش داد: «چهار هزار اسیر عراقی در بزرگ ترین اردوگاه اسیران جنگی ایران در پرندک که در انتظار صلح به سر می برند، از همان غذایی می خورند که افسران ایرانی می خورند.»

خبرنگار این خبرگزاری پس از بازدید از اردوگاه اسیران عراقی در ایران، وضعیت آنها را چنین ترسیم کرده است: «افسران ایرانی در مصاحبه با مطبوعات خارجی پذیرایی خوب از اسرای جنگی در این اردوگاه را متذکر شده و آن را یک اردوگاه نمونه توصیف کرده اند. به

[١] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٩٠، ٥/٧/١٣٦٠، صص ٥ - ٢، تهران - خبرگزاری پارس، ٤/٧/١٣٦٠.