با گذشت حدود یک سال از آغاز حمله عراق به ایران، کمک های مالی و تسلیحاتی کشورهای حامی عراق در این دوره سیر صعودی داشت. برآوردهای منتشرشده نشان می داد که عربستان سعودی حدود ١٥ میلیارد و کویت نیز ٦ میلیارد دلار به عنوان بخشی از سهم خود برای حمله به ایران پرداخت کرده اند. بخشی از این کمک ها شامل ادوات، تجهیزات نظامی و مهمات بود که ازطریق اردن، کویت و عربستان سعودی از مرز زمینی به طور مداوم به این کشور ارسال می شد. به طور متوسط، روزانه حدود ١٥٠ کامیون و شب ها نیز یک کاروان شامل ٥٠ کامیون حامل تجهیزات نظامی، بنزین، نفت و سوخت به عراق حمل می شد. علاوه براین، گزارش های دیگر هم حاکی از تردد ماهانه حدود ٧٥٠ کامیون تجهیزات نظامی از کشورهای همسایه به عراق است. توقیف کشتی دانمارکی "ال.سی.کت." در تنگه هرمز حامل مقادیری مواد منفجره؛ ازجمله ١٧٧ تن دینامیت به مقصد بنادر کویت برای ارسال به عراق، تنها بخشی از اخبار انتشاریافته مربوط به کمک های نظامی و تسلیحاتی به عراق است. هرچند کویت با استفاده از حداکثر ظرفیت بنادر خود بخشی از احتیاجات جنگی عراق را تأمین می کرد، اما اردن ازطریق بندر عقبه در دریای سرخ، به عنوان اصلی ترین راه ترانزیت انواع کالاهای نظامی به عراق، نقش مهم و ویژه ای دراین خصوص ایفا می کرد. به گزارش نشریه انگلیسی لوموند، حدود یک صد فروند کشتی باربری برای تخلیه در بندر عقبه که در شرایط عادی بیش از ١٥ کشتی را پذیرا نیست، در انتظار تخلیه اند که بیش از ٦٠ درصد آنها متعلق به عراق است. هزاران کامیون سنگین در مسیر بندر عقبه و عراق در رفت وآمد هستند. "گروه صنعتی مان" از آلمان غربی که متخصص در ساخت کامیون های باربری است، با اعتبار ٢٧٠ میلیون مارک، شرکت مشترک اردنی - عراقی را به ٤٠٠ کامیون برای فعالیت در بزرگ راه بین المللی که بندر عقبه را به عراق متصل می کند، مجهز کرده است. همچنین دولت های عراق و اردن یک شرکت حمل ونقل هوایی بین دو کشور تأسیس کرده اند. فرودگاه امان (پایتخت اردن) نیز از هواپیماهای با مقصد عراق اشباع شده است. علاوه بر اینها، در این دوره، ١٢٠ عراقی برای گذراندن دوره خلبانی هلیکوپترهای "سیکورسکی" که مجهز به ١٢ موشک ضدتانک هستند، به ایتالیا اعزام شدند.

در این برهه، روابط عراق با فرانسه نیز درحال گسترش است و دو طرف تمایل خود را به