اهمیت این واقعه بیشتر مربوط به پناهنده شدن رئیس جمهور معزول ایران به فرانسه بود. رجوی تا آن زمان چهره چندان شناخته شده ای در محافل سیاسی غرب نبود و از او فقط به عنوان یکی از همراهان رئیس جمهور معزول ایران نام برده می شد. با گذشت چند روز از حضور وی در فرانسه، زمینه ای فراهم شد تا رجوی بهترین بهره برداری را از شهرت رسانه ای و ارتباطات قدیمی و اعتبار نسبی بنی صدر به خصوص در نزد فرانسویان که به هرحال ادعاهای او را به عنوان یک "رئیس جمهور سابق" می شنیدند، به عمل آورد.

رسانه ها و برخی سیاستمداران غربی تا آن زمان، از سازمان مجاهدین خلق به عنوان یک سازمان مترقی سوسیالیستی نام می بردند که مسئولیت اقدامات مسلحانه، خرابکاری ها و ترورهای داخل ایران را بر عهده دارد، اما رجوی در مصاحبه های متعدد خود با رسانه ها، مواضع و مشی جدیدی را در پیش گرفت. وی تلاش وافری کرد تا برخلاف مشی گذشته،[١] سازمان را متمایل به غرب نشان داده و از هرگونه موضع گیری علیه امپریالیسم غرب؛ به ویژه امریکا جداً خودداری کند. رجوی در تبیین مواضع جدید سازمان کوشید تا چهره ای دمکرات از خود و سازمان نشان داده و به غرب اطمینان خاطر دهد که درصورت تغییر نظام سیاسی ایران، جریانات حامی شوروی و بلوک شرق جایگزین جمهوری اسلامی نخواهد شد. وی به صراحت اعلام کرد که پس از سقوط جمهوری اسلامی و روی کارآمدن سازمان مجاهدین خلق، اتفاقی درجهت مخالفت با منافع غرب در ایران رخ نخواهد داد. نفر اول سازمان برای اثبات سابقه داشتن این دیدگاه در سازمان مجاهدین خلق و خودش، در مصاحبه با روزنامه ایندین اکسپرس (چاپ دهلی نو) اعلام کرد: «این اشتباه است که می گویند من توسط پادگورنی رئیس جمهوری سابق شوروی (در سال ١٣٥١ه..ش) از مرگ نجات یافته ام[٢] این دروغ[ی] است که ازسوی غرب[ی ها] انتشار یافته و به منظور کاهش محبوبیت من و اینکه برچسب کمونیست به آن بزنند صورت گرفته است. [درحالی که] با دخالت میتران، ژان پل سارتر، آندره مالرو و افراد دیگری که طرف دار من بودند، حکم اعدامم در زمان شاه به حبس ابد تقلیل یافت.»

اعلام این گونه مواضع ازجانب رجوی و از سوی دیگر نمایان شدن قوت های تشکیلاتی سازمان مجاهدین خلق نسبت به بنی صدر و تیم همراه او، مؤثر واقع شد و رفته رفته، حجم اخبار درج شده درباره رجوی در رسانه های غربی نسبت به بنی صدر فزونی یافت و به مرور،

[١] تمایلات غرب گرایانه سازمان که از مدت ها قبل آغاز شده بود، مورد اعتراض برخی اعضای کادر مرکزی سازمان نیز قرار گرفت؛ ازجمله محمدرضا سعادتی از اعضای کادر مرکزی و به تعبیری نفر دوم سازمان، در وصیت نامه اش اعلام کرد سازمان در دامی که امپریالیست ها برای آن چیده اند گرفتار شده است و راه اصلاح، اتخاذ خط اصولی و صحیح، دفاع و تقویت مواضع ضدامپریالیستی جمهوری اسلامی ایران است و مقابله و تضعیف آن در این مواضع اپورتونیسم چپ است.

[٢] روزنامه کیهان، درباره خبر اعدام ٤ تن از اعضای سازمان مجاهدین خلق و بخشوده شدن مسعود رجوی ازسوی شاه نوشت: «[رجوی] در جریان تعقیب، کمال همکاری را در معرفی اعضای جمعیت [سازمان مجاهدین خلق] به عمل آورده و در داخل زندان نیز برای کشف کامل شبکه با مأمورین همکاری نموده به فرمان مطاع شاهانه کیفر اعدام او [را] با یک درجه تخفیف به زندان دائم با اعمال شاقه تبدیل کردند.» (روزنامه کیهان، ٣٠/١/١٣٥١، ص٢)