دیدبانی شایسته آشکار گردید. لیکن ازطرفی ضعف آن در توانایی نابودی یا فلج ساختن توپخانه های ما، دیده شده است درصورتی که توپ های دشمن دوربردتر و سنگین تر از توپ های ما می باشند.

پنجم: عدم پیروزی دشمن در تهاجمات گسترده خویش و به دست نیاوردن هیچ گونه موفقیتی معلول موارد [علل] ذیل می باشد:

١. عدم طرح و برنامه ریزی صحیح.

٢. ضعف روحی و معنوی یگان های نظامی.

٣. کمبود اطلاعاتی دشمن از نیروهای خودی.

٤. ضعف آشکار در آموزش رسته زرهی.

٥. برخورداری یگان های ما از روحیه عالی و خوب.

٢. مرحله دوم

الف) پس از شکست دشمن در تحقق پیروزی در تعرض گسترده خویش به وسیله یگان های نظامی و نابودی مقداری از یگان های خود، روش جدیدی را در این مرحله که مشخصات آن به شرح زیر می باشد، اتخاذ نمود:

اول: دشمن براساس شیوه نفوذ تدریجی، یک منطقه کوچک را توسط نیروهای پیاده اشغال می نماید تا اینکه قادر شود حضور خود را در هر مکانی که یگان های ما بدان نرسیدند به اثبات برساند. هدف دشمن از انجام این عمل ایجاد محل هایی جهت مراقبت و دیدبانی [جاپا] بوده تا مناطقی که تهاجم بدان ها ازسوی ما مشکل می باشد مورد تهدید قرار دهد. درصورتی که آن محل ها هدف مناسبی را جهت صرف کوشش و عدم هدردادن نیروهای خودی تشکیل نمی دهد.[١] از سوی دیگر، دشمن سعی می کند که ما را به اعزام نیروها به آن محل ها جهت مراقبت و یا مقابله مجبور سازد.

دوم: اعتماد و اتکا بر نیروهای پیاده و پاسداران و عشایر داوطلب.

سوم: استفاده فراوان و متمرکز از انواع سلاح های ضدتانک.

چهارم: اتکای دشمن بر آتش مستمر توپخانه خویش جهت تضعیف روحیه یگان های خودی.

پنجم: بالابردن سطح قدرت رزمی هلیکوپترها و بی باکی آنها در تهدید جناح های یگان ها، راه های ارتباطی، ربودن غیرنظامیان و نظامیان خودی و خصوصاً یگان های جداشده [دورافتاده] که تأثیر زیادی را به همراه داشت.

ششم: استفاده خوب از طغیان آب و مجبورنمودن یگان های ما به عقب نشینی و محدودنمودن مانور و بی حرکت ساختن قسمت اعظمی از آنها و سرگرم کردن این یگان ها به سدکردن آب و احداث سیل بندها که کلیه این ممانعت ها در مدت زمانی صورت گرفته که دشمن [ایران] حضور مستمر خود را در منطقه ثابت کرده و سازمان واحدهای نظامی را تجدید و پاسداران و عشایر را آموزش داده بود.

ب) مشخصات این مرحله

اول: این مرحله به طرح ریزی مناسب و خوب در انتخاب محل جای پا و استفاده خوب از روش های نفوذ تدریجی توسط نیروهای پیاده و پاسداران و هلیکوپترها متمایز می گردد.

دوم: صبر و پایداری دربرابر تهاجمات نیروهای خودی و موفقیت در حفظ کانون های نفوذ [جای پا] احتمالی.

سوم: تفکیک یگان های خودی به علت نیاز مستمر ما به یگان های دیگر.

چهارم: محدودساختن عمل رستة زرهی ما با انجام کارهای زیر:

١. انتخاب بهترین مناطق جدید توسط دشمن به نحوی که به کارگیری رسته زرهی را مشکل و انجام مانورهای آن را محدود می نماید.

٢. استفاده بسیار و مناسب از سلاح های ضدتانک.

٣. پایداری و بی باکی نیروهای پیاده دشمن در مقابل یگان های زرهی خودی.

٤. ضعف آموزشی نیروهای پیاده خودی.

[١] یعنی آن هدف را مورد حمله قرار دهیم به شرط اینکه نیروهای خود به هدر نرود - مترجم.