ساعت٢:٣٠ بامداد، یک واحد ارتش عراق به استعداد ٤٠٠ نفر با بهره گیری از ١٠ تانک و چند نفربر پی.ام.پی. با هدف تصرف تپه بلتا واقع در غرب دزفول[١] از سه نقطه (جنوب، شمال غربی و جنوب شرقی) به این منطقه حمله کرد. ارتش عراق که با زمین منطقه آشنایی کاملی داشت، تلاش اصلی خود را روی محور شمالی، که یک گذرگاه بود، متمرکز کرد تا نیروهای ایرانی مستقر در تپه بلتا را دور بزند و آنجا را محاصره کند، اما یک دسته نیروی ٤٠ نفره گردان١١١ تیپ٨٤ خرم آباد به علاوه تعدادی از نیروهای سپاه خرم آباد مأمور به این تیپ، با استفاده از چند تانک که در این نقطه مستقر بودند، باوجود کمبود نیرو، تجهیزات[٢] و... با

[١] این تپه اهمیت بسیار زیادی داشت، چراکه نیروهای ایرانی از آنجا بر نیروهای عراقی در محورهای عملیاتی اطراف تپه؛ ازجمله تپه علی گره زد در جنوب تپه و کوت کاپون و تپه چشمه در شرق آن تسلط داشتند و نقطه مسلط خوبی برای دیدبانی کل منطقه به شمار می رفت. این تپه دراختیار عراق بود، اما در ١٢ مرداد ١٣٦٠، به تصرف نیروهای خودی درآمد. (سند شماره ٤٧٩٤ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از عملیات دزفول به ستاد عملیات جنوب، ٢٧/٥/١٣٦٠، سند تک برگی؛ و - سند شماره ١٩٨٦١٥ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از محور دشت عباس به فرماندهی واحد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دزفول، ٢٩/٥/١٣٦٠، صص ١ و ٢)

[٢] باتوجه به حساسیت منطقه و درگیری های گاه وبی گاه بین نیروهای خودی و عراقی در این منطقه، فرماندهی سپاه منطقه دشت عباس در گزارش بررسی وضعیت منطقه به واحد عملیات سپاه پاسداران دزفول، به مشکلات این محور اشاره کرد. کمبود نیروی ارتش و سپاه، ضعف در ارتباط باسیم و بی سیم و کمبود شدید بی سیم برای ارتباط نیروهای خط مقدم با عقبه، حضورنداشتن افسران فرمانده در منطقه و اکتفا به حضور ٤ افسر جزء، فاصله بسیار زیاد مقر فرماندهی گردان١١١ تیپ٨٤ خرم آباد از خط مقدم، ضعف تجهیزاتی؛ ازجمله کمبود باطری قبضه های شلیک موشک تاو از مشکلات مورد اشاره می باشد. باتوجه به اینکه ارتش عراق دو هفته قبل از حمله، با آوردن نیروهای تازه نفس اقدام به تقویت منطقه کرده بود، فرمانده محور منطقه دشت عباس احتمال وقوع حمله را به فرماندهی تیپ٨٤ خرم آباد اطلاع داده و برخی مشکلات و کمبودها را برشمرده بود. آنان نیز قول داده بودند طی ٢٤ ساعت، برخی مشکلات؛ ازجمله ضعف ارتباطی نیروهای خط مقدم با عقبه و کمبود نیرو حل وفصل شود. (همان)