در آغاز روز دوم عملیات ثامن الائمه(ع) بخش اعظم زمین های شرق رودخانه کارون به تصرف نیروهای خودی درآمده و پاک سازی شد و با استفاده از امکانات مهندسی، خاکریزهای ساحل شرقی کارون نیز تقویت گردید.

در این منطقه فقط محدوده کوچکی در اطراف پل حفار دراختیار ارتش عراق قرار داشت و عراق می کوشید با استفاده از یگان های تازه نفس، این سرپل را توسعه دهد و مانع دستیابی نیروهای ایران به تنها عقبه خود در شرق کارون شود.

ارتش عراق که از یک سو به دلیل نداشتن عقبه مناسب تا حد زیادی امیدش را برای اجرای یک عملیات اساسی در شرق رودخانه کارون از دست داده بود و از سوی دیگر احتمال می داد قوای ایران با عبور از کارون به سوی بصره حرکت کنند، برای حراست از این شهر حداقل ١٠ تیپ زرهی و مکانیزه به منطقه غرب کارون، که هیچ گونه دفاعی از آن نمی شد، وارد کرد.[١]

در منطقه شرق کارون نیز صبح امروز حدود ٢ گروهان پیاده و تعدادی تانک عراقی از غرب کارون به شرق رودخانه آمدند و قصد اجرای پاتک داشتند که با حمله نیروهای خودی و آتش پرحجم توپخانه و ادوات مواجه و منهدم شدند. از میان نیروهای عراقی فقط تعداد محدودی توانستند خود را به ساحل غربی کارون برسانند و بقیه کشته یا مجروح شدند یا در گوشه ای پناه گرفته و در منطقه باقی ماندند.[٢]

عراق پس از ناکامی در این حمله، بار دیگر با واردکردن نیروهای جدید به منطقه کوشید ضمن توسعه سرپل محدود شرق کارون در منطقه پل حفار، نیروهای ایرانی را از نزدیک شدن به این پل بازدارد. به همین منظور، حدود ٣٠ تا ٤٠ تانک را در قسمت شرقی پل حفار مستقر

[١] سند شماره ٠٤٩٢٨٨ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از منطقه ٧ به تهران (فرماندهی)، ٦/٧/١٣٦٠، سند تک برگی؛ و - سید یحیی صفوی و حسین اردستانی، عملیات ثامن الائمه مبدأ تحول در استراتژی نظامی ایران، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، ١٣٨٨، ص٣٣٥.

[٢] سند شماره ٠٠٥١٩٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش نوبه ای ٢٤ ساعته واحد اطلاعات و عملیات سپاه خوزستان به ١ - ٤ - شوش، شماره ٣٦٠، ٦/٧/١٣٦٠، ص٢.