(١) مناطقی ثابت بین واحدهای جلویی که پوشش آتش ندارند و فاقد دیدبان می باشد و از این طریق دشمن به منظور ضربه زدن به آن نزدیک شده و سپس با نیروی زیاد به مواضع ما هجوم آورده و بزرگ ترین خسارات را به بار می آورد.

(٢) استفاده نمودن دشمن از ساختمان ها، درخت ها و بوته های بلند که بهترین استتار برای دشمن بوده و از این طریق خود را به مواضع ما می رساند.

(٣) ضعف خط دفاعی [کم بودن] مین به دشمن کمک می کند که به آسانی خود را بدون هیچ ناراحتی به مواضع دفاعی برساند، زیرا دشمن همیشه از این مناطق مین گذاری شده جهت هجوم به خط دفاعی خوف دارد و می ترسد که از چنین مناطقی عبور کند.

(٤) عکس العمل سریع دشمن و سستی واحدهای خودی و نزدیکی نیروهای پیاده دشمن باعث می شود که دشمن به سهولت مواضع دفاعی ما را اشغال و ضربه را وارد کند.

(٥) نبود روحیه حمله در بین پرسنل خودی باعث می شود که دشمن اقدام به تعرض و هجوم نماید.

(٦) به دست آوردن اطلاعات دقیق یکی از عوامل پیروزی دشمن است، زیرا دشمن سعی می کند آمار پرسنل موجود را به دست آورده و آمار تخمینی از مواضع دفاعی جلویی ما کسب کند، چون این کار باعث آسانی عملیات و برتری وی می گردد.

(٧) دشمن همیشه از مواضع دفاعی جلویی ما می ترسد، لذا سعی می کند به سرعت به آن هجوم آورده و ضربت خود را به نیروهای خودی بزند تا نیروهای خودی نتوانند از پشتیبانی برخوردار شوند.

(٨) پشتیبانی آتش سنگین یکی از روش های دشمن است و دشمن همیشه سعی می کند که آتش پشتیبانی ضعیف ما را کشف کرده، سپس با پشتیبانی آتش متقابل منطقه انتخاب شده را بکوبد تا مراقبت و مقاومت خط دفاعی را از بین برده و به آسانی به مواضع نزدیک شده و آن را اشغال کند.

٣. حقایقی که باید قبول نمود چرا دشمن پیروز می شود.

حقایقی که باید قبول نمود که دشمن چرا پیروز می شود و چه روش هایی را به مرحله اجرا درمی آورد که باعث انهدام مواضع دفاعی ما شده و باعث تسلیم نیروهای خودی می گردد.

الف) دوراندیشی - بیداری - توجه: این چیزهایی است که دشمن به آن توجه می نماید و در همه سطح مورد بهره برداری قرار می دهد و روش های متعدد باعث می شود که دشمن به هدف خود برسد و در اوقات مختلف زیر به مواضع دفاعی حمله کند:

(١) تاریکی شب.