گزارش های مطرح شده در این جلسه، حاکی از فعالیت نسبی عراق درزمینه تقویت خطوط پدافندی اش در همه محورها به ویژه منطقه شرق کارون بود، اطلاعات موجود از فعالیت ها و تحرکات نیروهای عراقی در زمین های شرق رودخانه کارون نشان می داد که ارتش عراق به این منطقه و احتمال اجرای عملیات ایران در آن به شدت حساس شده است. درواقع افزایش تعداد دفعات شناسایی های نیروهای خودی در منطقه و اسیرشدن یکی از افراد تیم شناسایی که با خود مدارکی همراه داشت،[١] به حساسیت های ارتش عراق دامن زده و موجب شده است، دشمن به سرعت اقداماتی را برای برطرف کردن ضعف خطوط دفاعی اش در شرق کارون به ویژه در محور دارخوین به عمل آورد.

بخشی از گزارش مسئولان محورها درباره فعالیت های پدافندی عراق در زمین های شرق کارون، بدین شرح است:

محور دارخوین

در دارخوین دشمن راهبرد خود را تغییر داده و بعد از بررسی های فراوان، نقاط ضعف خود را با اتخاذ روش هایی نظیر احداث خاکریزهای نزدیک به هم، ایجاد واحد کمین، واحد استراق سمع، ممانعت از شناسایی نیروهای خودی، ایجاد پست های متعدد دیدبانی و حفر کانال های عرضی و فرعی و استفاده از آن، برطرف کرده است. ارتش عراق یک سنگر تیربار بسیار فعال را ٥٠ متر از خط مقدم جلوتر آورده و نصب کرده است. خاکریز اول را با نیروی کم و پوشش ضعیف پوشانده که درصورت هجوم و سقوط خط اول، خاکریز دوم مقاومت می کند. در شب، خط اول را با خمپاره به شدت می کوبد. در حاشیه خاکریزها، که آسیب پذیر است، نیروهای پیاده کمی مستقر کرده و آنها را در حاشیه رودخانه به صورت گروه های کمین استقرار داده و به جای آنها از تانک و نفربر استفاده کرده است. دشمن پشت خط اول را خالی کرده تا درصورت هجوم، به وسیله خط دوم نیروهای حمله ور را محاصره و نابود کند. در حاشیه کارون، نیروهای پیاده زیادی متمرکز کرده که درصورت هجوم برای دورزدن نیروهای خودی آنها را به کارگیرد.

دشمن محور دارخوین را به شدت تقویت کرده است و منطقه شناسایی نیروهای خودی در نهر شادگان را به دقت توسط هرم های احداثی بلند زیر نظر دارد. در وسط هرم ها سنگر تیربار نصب کرده است. صبح ها به علت تابش آفتاب دشمن دید کمی دارد، ولی بعدازظهرها برعکس است. دشمن به کمک گروه های کمین و استراق سمع و اعزام دیدبان، ٢ کیلومتر پیش آمده است و ٣ قبضه خمپاره انداز هم جلو آورده بود. همه شواهد و مدارک به جامانده نشان دهنده حساسیت دشمن در شناسایی طرف نهر شادگان است.

[١] سید علی بنی لوحی، هادی مرادپیری و محسن محمدی، نبردهای شرق کارون به روایت فرماندهان، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، تابستان ١٣٧٩، ص٢٠٠؛ و - مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، فصلنامه تاریخ جنگ، شماره ٩، سال سوم، ص٣٨.