الف) پس از موفقیت دشمن در ایجاد کانون های نفوذی [جای پا] و بی تحرک ساختن بخش عظیمی از یگان های ما با استفاده از طغیان آب و مجبورساختن آنان به گسترش وسیع، به منظور مورد تهدید قرار دادن جناح ها و جاده های ارتباطی آن یگان ها که درنتیجه دشمن مشغول تجدید سازمان بخش عظیمی از یگان های خویش و تکمیل آموزش و مسلح نمودن پاسداران و داوطلبان و عشایر و افزایش اطلاعات و کسب تجربه و اطلاعات مفصل راجع به یگان های ما شده، به تعرض جدیدی که دارای مشخصات ذیل می باشد مبادرت نمود:

اول: دقت در طرح ریزی و اجرا.

دوم: جرئت و سرعت و داشتن حالت سیل آسا در اجرا.

سوم: اعتماد به تمام معنی و همه جانبه بر نیروهای پیاده، پاسداران خمینی و داوطلبان.

چهارم: کسب و تأمین اطلاعات دقیق و مفصل.

پنجم: استفاده از هواپیماهای شناسایی.

ششم: استفاده فراوان از توپخانه.

هفتم: استفاده زیاد و بسیار خوب از سلاح های ضدتانک.

هشتم: انجام خوب مانور توسط یگان ها و امکان سازماندهی سریع آنان جهت اجرا و سپس بازگرداندن آنها.

نهم: استفاده کمتر از یگان های زرهی جهت تأمین پشتیبانی.

دهم: پیشروی به شیوه خزیدن [در] خاکریزها.

ب) مشخصات مرحله فوق:

اول: موفقیت در انتخاب اهداف جهت تأمین پیروزی (علی رغم برتری ما) که دارای شرایط ذیل می باشد:

١. اهداف جداشده [دورافتاده]

٢. اهدافی که استفاده از ادوات زرهی را در آن مشکل می نماید به علت طبیعت زمین آن یا طغیان آب و به طورکلی مناطقی که انجام مانور در آن محدود می باشد.

٣. مناطقی که طبیعت زمین آن پوشش کافی برای تمرکز نیروهای پیاده دشمن را تأمین نماید.

دوم: اصرار بر موفقیت و تسریع در امر وارد عمل شدن و اجرا.

سوم: اتکای دشمن بر شیوه تعرض طرح ریزی و بررسی شده زیر و به طور مرحله ای:

١. جمع آوری اطلاعات راجع به هدف مورد نظر توسط گروه های گشتی و شناسایی هوایی و یا ازطریق اسرا و حملات برآوردی.

٢. آتش مستمر توپخانه بر روی هدف مورد نظر [انتخاب شده] به منظور تأثیر روحی و رام کردن هدف.

٣. نزدیکی جستن به هدف شیوه خزیدن [در] خاکریزها و یا شیوه نفوذ تدریجی جهت به دست آوردن کنترل زمین ممنوعه و فاصله بین نقطه شروع و هدف مورد نظر.

٤. اجرای عملیات غافلگیرانه از محل های غیرمترقبه.

٥. رسیدن به جناح ها یا عمق مواضع پدافندی به شیوه نفوذ در آن و سپس نمایان کردن خود در پشت خط پدافندی و یا در عمق جناح های مواضع پدافندی.

٦. آغاز حمله با اجرای آتش تهیه بسیار متمرکز و استفاده حداکثر از برد آن جهت حضور مستقیم نیروهای دشمن در داخل مواضع پدافندی پس از قطع آتش و رسیدن به قرارگاه ها به منظور فلج نمودن مدافعان در خط.

٧. تأمین برتری حجم نیروهای پیاده که احیاناً به ٥/١ برابر نیز می رسند.

٨. تحمل خسارات جهت تحقق پیروزی آرمان خود.

٩. تحکیم و تقویت سریع مواضع اشغال شده به خصوص تقویت آن توسط تانک ها و سلاح های ضدتانک.

چهارم: اتکا بر خمپاره اندازها و تفنگ های ١٠٦ م.م. و موشک اندازهای سبک به علت کمبود مهمات و