روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٤٦٠ - روزشمار جنگ یکشنبه ٢٥ مرداد ١٣٦٠ ١٥ شوال ١٤٠١ ١٦ اوت ١٩٨١
معاون نخست وزیر عراق با معرفی ایران به عنوان آغازگر جنگ با ادعای اینکه ایران درخصوص پایان دادن به جنگ هنوز اعلام آمادگی نکرده است، افزود: درمورد اینکه تا چه وقت این جنگ ادامه خواهد یافت و چرا کشورهای بزرگ برای پایان دادن آن دخالتی نمی کنند، [باید] گفت نمی توانیم درباره علت عدم دخالت کشورهای بزرگ برای متوقف کردن جنگ صحبت کنیم. همین اندازه می توانم بگویم که آنها کوشش جدی برای متوقف کردن آن تاکنون انجام نداده اند و علت آن بستگی به دیدگاه های خودشان نسبت به امور دارد. وی درمورد ادامه جنگ افزود: ادامه طولانی شدن جنگ بستگی به دولت ایران دارد؛ چراکه جنگ یک عمل دوجانبه است، نمی تواند یک جانب آن را متوقف سازد، درحالی که یک جانبه می شود آن را آغاز کرد. ایرانی ها جنگ را آغاز کردند، ولی متوقف کردن آن منوط به اراده مشترک دو طرف درگیر است. ازسوی ما این اراده و خواست وجود دارد؛ البته از موضع قدرتی، ولی این اراده و خواست در ایران تاکنون به وجود نیامده است و هنگامی که پدید آمد، ما آماده پاسخ گویی به آن می باشیم.
وی در قسمت دیگری از این مصاحبه ضمن بیان راه حل های رژیم عراق برای خاتمه جنگ، ادعاهای قبلی عراق درباره قرارداد ١٩٧٥ الجزایر را با عبارات دیگری مطرح کرد و گفت: ما اصولی را به عنوان راه حل تثبیت نمودیم که یکی عدم استفاده از زور یا تهدید برای به دست آوردن اراضی است ... دیگری بازگرداندن سرزمین هایی که به زور به دست آمده. از سوی دیگر، هریک از طرفین به صاحبان شرعی خود؛ یعنی ایران حقوقی را که با زور در گذشته و حال از عراق و دیگر کشورهای عربی به دست آورده پس بدهد. دراین صورت، عراق نیز سرزمین هایی را که در این جنگ اشغال کرده است به ایران پس بدهد و در امور داخلی یکدیگر دخالت نکنند؛ زیرا ما معتقدیم که روابط صحیحی میان ایران و کشورهای عربی تا هنگامی که ایران در امور کشورهای منطقه دخالت کند و خود را قیم آنان بداند، وجود نخواهد داشت. این دخالت به گونه دیگری در زمان شاه وجود داشت و اکنون رژیم [آیت الله] خمینی با وسایل مختلف دیگری آن را ادامه می دهد، ولی ریشه هر دو دخالت یکی است. بایستی این امر متوقف شود و اگر نشود، هیچ گونه راه حل دائمی و ثابتی برای درگیری وجود نخواهد داشت. البته این به مفهوم ترس از صدور انقلاب ایران نیست و ما آن را درزمینه واقعیت ها به اثبات رساندیم؛ مفهوم آن تصویری از آیندة روابط مسالمت آمیز در منطقه می باشد.
طارق عزیز در بخش پایانی مصاحبه خود به شدت از کشورهای عربی که مدعی بی طرفی در جنگ میان ایران و عراق هستند انتقاد کرد و گفت: ما نمی توانیم این مطلب را درک کنیم که چگونه ممکن است یک عربی دربرابر تجاوز یک اجنبی به عرب دیگر بی طرف بماند.
وی در انتها، شرایط تجدیدنظر در روابط میان عراق با سوریه و لیبی را منوط به حمایت این دو کشور از عراق در جنگ اعلام کرد.»[١]
[١] همان، صص ١٥ - ١٣، بیروت - خبرگزاری پارس، ٢٥/٥/١٣٦٠.