روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٩٤٥ - روزشمار جنگ یکشنبه ٢٩ شهریور ١٣٦٠ ٢١ ذیقعده ١٤٠١ ٢٠ سپتامبر ١٩٨١

فاقد هرگونه دستاورد و صرفاً یک زدوخورد سیاسی بین امام خمینی و صدام دانست.

در قسمت هایی از این مقاله که رادیو امریکا آن را نقل کرده، آمده است: «جنگ دو ملت اکنون آشکارا به زدوخورد سیاسی میان دو نفر یعنی آیت الله خمینی و پرزیدنت صدام حسین مبدل شده است و میان ارتش های دو کشور چندان برخوردی وجود ندارد. مسئولان دستگاه های تبلیغات ایران و عراق چنان در گزارش های خود غلو می کنند و به آنها آب وتاب می دهند که شنونده یا خواننده خیال می کند جنگ بسیار شدید است، درحالی که این طور نیست.

اخیراً در یک روز عادی، ایران از یک پیروزی بزرگ در نزدیکی سوسنگرد دم زد و درست در همان زمان خبرگزاری عراق گزارش کرد که صدام حسین از صف مقدم جبهه نیروهای عراق در حوالی سرپل [ذهاب] دیدن کرد و ضمناً رادیو بغداد از پیروزی های عراقی ها در کلیه جبهه ها صحبت کرد. ...

صدام حسین فکر می کرد با تصرف خرمشهر و آبادان فوراً بر شط العرب [اروندرود] مسلط می شود و ایران مجبور می شود معاهده سال ١٣٥٤ را که شاه نیرومند ایران به عراق قبولانده بود، لغو کند اما این حساب غلط از آب درآمد و عراق توانست خرمشهر را بگیرد و آبادان سقوط نکرد. هرچند که آبادان ویرانه شد و آسمان آن هنوز از دود سیاه ناشی از آتش سوزی های پالایشگاه نفت پوشیده است.

زیان مالی که به دو کشور وارد شده بسیار سنگین است و جمعاً صد هزار میلیون دلار شده است که این رقم تقریباً معادل ١٠ سال بودجه کشور ایران است که نیمی از این زیان به ایران و تقریباً نیمی از آن به عراق وارد شده است. این زیان ها و خسارات به صورت ویرانی تأسیسات نفت، کاهش شدید صادرات نفت، ته کشیدن ذخایر ارز خارجی و انهدام تجهیزات نظامی است. تازه خسارات دیگری که به خانه و زندگی مردم و تأسیسات عمومی وارد شده، به حساب نیامده است.

صدام حسین جنگ ایران و عراق را به جنگ قادسیه تشبیه کرده است که در آن جنگ، اعراب برای صدور اسلام به ایران در قرن هفتم میلادی به ایران حمله کردند و بر آن قسمت از ایران که عراق امروز را تشکیل می داد مسلط شدند. اکنون صدام حسین نمی تواند اعتراف کند که اعراب دیگر نمی توانند با یک قادسیه دیگر ایرانیان را شکست بدهند و اگر نیروهای عراق عقب نشینی کنند، حکومت صدام حسین به پایان می رسد. [آیت الله] خمینی و جمهوری اسلامی هم که مرگ و شهادت را برای شیعیان مهم ترین هدف می دانند نمی توانند، درحالی که نیروهای عراق بخش بزرگی از خاک ایران را اشغال کرده اند با عراق صلح کنند.

عراقی ها که از کمک مالی اعراب برخوردارند و وضع داخلی آنها خراب نیست منتظرند که با سقوط رژیم [آیت الله] خمینی جنگ به پایان برسد.