آقای رجوی گفته است که به زودی به ایران مراجعت خواهد کرد تا رهبری سازمان خود را مجدداً در دست گیرد، ولی امکان تحقق یافتن این امر مورد تردید است؛ ازاین رو، رجوی در پاریس اظهار داشت که پیش نویس قانون اساسی جدید تنظیم شده و مورد تأیید رئیس جمهور سابق قرار گرفته است. وی تأکید نمود که مجاهدین خلق و طرف داران آقای بنی صدر ازطرف سایر گروه های مخالف در ایران، نماینده ٧٥% از مردم ایران می باشند.

اگر آقای بنی صدر و آقای رجوی قصد داشته باشند که در خارج به فعالیت سیاسی بپردازند، دراین صورت با وظیفه دشوار دیگری نیز روبه رو خواهند بود و آن بسیج مخالفان رژیم [آیت الله] خمینی در داخل ایران است و باتوجه به عدم رضایت دولت فرانسه از فعالیت های آقای بنی صدر از هنگام ورود به پاریس این کاری بس دشوار خواهد بود.

از سویی دیگر، این واقعیت را نباید از نظر دور داشت که آیت الله خمینی هنوز مورد احترام بخش بزرگی از مردم ایران است و باآنکه بدون شک این گفته آقای بنی صدر که "ایران تحت حکومت آیت الله خمینی از دولت با کفایتی برخوردار نیست"، مطابقت با واقعیت است، بااین حال، اساسی محکم و قابل اعتماد برای برکناری رژیم کاری بس دشوار است.

شکاکان که بسا به این نکته اشاره می کنند، هنگامی که آقای بنی صدر در ایران اقامت داشت، مخالف چندان مؤثری علیه آیت الله خمینی نبود و امکان اینکه در خارج از ایران بتواند مؤثرتر عمل کند به مراتب کمتر است.»[١]

طه عبدالکریم وزیر نفت عراق، که برای دیداری چندروزه به انگلستان رفته است، در مصاحبه ای با رادیو بی بی سی، با ادعای اینکه ایران جنگ را آغاز کرده و جنگ در محدودکردن صدور نفت عراق تأثیر داشته است، گفت: «این جنگ به سبب پیشرفته بودن سلاح هایی که در آن مورد استفاده قرار می گیرد، آسیب هایی به تأسیسات نفتی ما توسط جنگنده های فارس های کینه توز و یا به وسیله گلوله های توپخانه دورزن آنها وارد آورده است، ولی ما علی رغم واردشدن آسیب ها توانستیم قسمتی از این تأسیسات را تعمیر کنیم، ولی تعمیر قسمت های دیگر مانند تأسیسات نفتی در دو بندر عراق مشرف بر خلیج [فارس]؛ یعنی بندر البکر و بندر العمیه، به علت مواجه شدن با اشکالات و قرارگرفتن آنها در صحنه نبرد میسر نشد.»

وی افزود: «ما به علت استمرار جنگ ازطریق خلیج [فارس] قادر به صدور نفت خود به خارج نیستیم، زیرا عبور نفتکش هایی که به مقصد کشورمان هستند، از تنگه خلیج [فارس] ممنوع است.» وی همچنین گفت: «تنها راهی که ما به وسیله آن نفت به خارج صادر می نماییم دریای مدیترانه می باشد و آن هم به وسیله خطوط لوله های نفت که از خاک های ترکیه و سوریه و لبنان عبور می کند، ولی باوجود این سه خط، ما تابه حال نتوانسته ایم به طور کامل از آنها

[١] همان، صص ١ و ٢ ضمیمه، رادیو لندن، ١٢/٥/١٣٦٠.