درعین حال دارای درجه دکترا در رشته جامعه شناسی، تاریخ و فرهنگ ایران می باشد. وی مورد توجه اغلب سیاستمداران ملی و نظامیان وطن پرست ایرانی بوده و در مجامع نظامیان مبارز به عنوان پیش کسوت عضویت دارد. به اعتقاد مخالفین جمهوری اسلامی در خارج از کشور، آریانا احتمالاً مقبول ترین نظامی ای خواهد بود که می تواند در یک دوران انتقالی درصورت سقوط جمهوری اسلامی ایران نقش ویژه ای را عهده دار شود.»

خبرگزاری پارس که این مطلب را با استفاده از چند نشریه خارج از کشور تهیه کرده است، درمورد فعالیت های این فرد نوشته است: «بعد از گذشت یک سال از انقلاب، با کمک دیگر نظامیان فراری در خارج از کشور، سازمان ارتش رهایی بخش ایران را پایه ریزی کردند که در کشورهای اروپایی به خصوص کشور فرانسه برعلیه جمهوری اسلامی ایران بیشترین فعالیت را داشته اند.

آریانا به دنبال اختلاف نظرهایی که با دیگر نظامیان داشت، حدود ٤ ماه قبل سازمانی را به نام سازمان آزادگان ایران به وجود آورد و افرادی از این گروه را در دهکده ای در اطراف پاریس در محوطه باغی، آموزش نظامی می دهد.

عمده فعالیت این گروه در مرزهای ایران و ترکیه؛ یعنی در نقاط شمال غربی ایران متمرکز است، زیرا به وسیله امکاناتی که رژیم نظامی ترکیه دراختیار آنها قرار می دهد، می توانند با امکانات بیشتری برعلیه جمهوری اسلامی ایران فعالیت کنند.

به گزارش روزنامه های ضدانقلابی خارج از کشور، آریانا یکشنبه ٤ مرداد ١٣٦٠، به مرز ترکیه عازم شده است و برای سازماندهی و مبارزه برعلیه جمهوری اسلامی افراد خود را بسیج کرده است.

سازمان آزادگان ایران که تعداد آنها بسیار محدود بوده، در خارج از کشور به نشر تراکت هایی به نام نامه آزادگان می پردازند که به عنوان ارگان سیاسی این سازمان محسوب می شود. مواضع این دسته حمایت از ملیت گرایی صرف و مخالفت با کمونیسم [است]، رژیم جمهوری اسلامی را رژیم ملایان قلمداد می کند و معتقدند که برای رسیدن به امکانات اقتصادی و قدرت سیاسی دست به هر کاری می زنند و سقوط بازرگان و بنی صدر را نمونه ای از این گونه جاه طلبی ها می دانند.

هرچند از بنی صدر به عنوان ریاست جمهوری قانونی و از بازرگان به عنوان نخست وزیر قانونی یاد می کنند، ولی بر این اعتقاد هستند که آنچه در ٢٢ بهمن ٥٧ در ایران گذشت انقلاب نبود، بلکه شورشی و حتی کودتایی بود که با کمک ابرقدرت های جهانی در ایران به وقوع پیوست.»[١]

از مسائل مهم درمورد مواضع سازمان آزادگان، دیدگاه آنان درباره حزب توده است. اعضای این سازمان به نقش حزب توده در جریانات داخلی ایران بسیار بها داده و این حزب را زمینه ساز نفوذ شوروی برای ایجاد حکومتی در ایران نظیر حکومت ببرک کارمل در افغانستان - که توسط شوروی پس از اشغال این کشور روی کار آمد - می دانند؛ لذا پس از انتشار خبر ربودن ناوچه ایرانی و مطرح شدن نام سازمان آزادگان، حزب توده با ارسال نامه ای دست نویس به دفتر امام خمینی با عنوان "بسیار مهم و فوری" از قول منابعی که آنان را "دوستان خود در ترکیه" نامیده، خبری را مطرح کرد که براساس آن، عوامل امریکایی به فرماندهی یک ژنرال امریکایی به نام رینگ که رئیس کمیسیون مشترک ناتو برای کمک های نظامی به ترکیه است، با همکاری یک ژنرال ترک و استفاده از عوامل آریانا درصدد اجرای یک طرح عملیاتی نظامی از مرز ترکیه علیه ایران هستند. در بخشی از این نامه که بیشتر ناشی از یک درگیری سیاسی و تبلیغاتی بین حزب توده و سلطنت طلب ها است و باوجود تبلیغات وسیع رسانه ای هیچ گاه به واقعیت نپیوست، آمده است:

«با کمک امریکا یک طرح عملیاتی نظامی در خاک ایران تهیه شده است. در این طرح نقش اساسی را گروه ضدانقلابی با نام "ارتش آزادی ایران" که ارتشبد آریانا در رأس آن قرار دارد ایفا خواهد کرد. آریانا با یک دسته از ژنرال های فراری ایران به ترکیه، نقشه این گروه این است که با کمک مقامات ترکیه از ناحیة وان وارد ایران شوند. به ابتکار آریانا در ترکیه "شورای ملی آزادی" تشکیل شده که تقریباً ٤٠ ژنرال و افسر ارشد ارتش آریامهری [در آن] عضویت دارد [دارند]. در ترکیه و مصر در پایگاه های مخصوص گروه های کماندویی و خرابکاری آموزش می بینند. این گروه ها دراختیار اویسی و آریانا قرار گرفته اند. این گروه در ارتش ایران و

[١] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٥١، ٢٨/٥/١٣٦٠، صص ١٥ - ١٣، تهران - خبرگزاری پارس، ٢٧/٥/١٣٦٠.