است. متأسفانه کشورهای غربی از وضع ایران عبرت نگرفتند. ما انقلاب ایران را براساس ارزش های خود می سنجیم، درحالی که در این قضاوت خود کاملاً دچار اشتباه هستیم.

س: موضع شوروی نسبت به ایران چیست؟

ج: روس ها هم انقلاب ایران را درک نکرده اند، ولی درحال حاضر، مماشات می کنند، زیرا از این موضوع که ایران به نفوذ امریکا، که ایران را به صورت قلب آسیا در خاورمیانه درآورده بود، خاتمه داده است، خوشحال اند.

س: آیا امکان یک کودتای نظامی وجود دارد؟

ج: خیر، بافت ارتش ایران با سایر ارتش های خاورمیانه که کودتا می کند فرق می کند.»[١]

روزنامه امریکایی کریستین ساینس مانیتور در مقاله ای به بررسی اوضاع داخلی کشور عراق، سیر به قدرت رسیدن صدام، تلاش همه جانبه وی برای حفظ قدرت و تجدیدنظر در مبانی اشتراکی حزب بعث پرداخته است. این روزنامه همچنین به تلاش ویژه عراق برای برگزاری هفتمین اجلاس سران سازمان کشورهای غیرمتعهد که قرار است سال آینده در بغداد برگزار شود، اشاره کرده است.

در بخش هایی از این مقاله آمده است:

«تصاویر متعدد صدام حسین به گونه های متفاوت در لباس نظامی، در میان جمعیت، در لباس دهاتی، در بین کارگران، یا با فرزندش در همه جا دیده می شود. درواقع، سلطه سیاسی صدام حسین در سراسر عراق مشهود است. صدام حسین از سال ١٩٦٨ که به قدرت رسید، به عنوان مرد نیرومند عراق معروف شد و درواقع، تسلط او بر حزب بعث و رهبری سیاسی اش او را به رئیس جمهور مادام العمر معروف کرده است. صدام حسین به عنوان رابط دولت و حزب بعث، فعالیتش را شروع کرد و پس از سال ها مبارزه و فعالیت سیاسی، سرانجام قدرت را قبضه کرد، با نظارت کامل بر مطبوعات و استفاده از پلیس مخفی، ناراضیان رژیم را کنترل کرده و مانع هرگونه فعالیت مخالفین شده است. درواقع، باوجود حمایت ظاهری عراق از قطعنامه سال ١٩٧٥ سازمان ملل درمورد جلوگیری از شکنجه و بدرفتاری با زندانیان، گزارش سازمان عفو بین المللی حاکی از ادامه سیاست اعمال خفقان است. به گفته ناظران امور عراق، رژیم های مختلف مانند عراق بر ایجاد مرکزیت سیاسی و سلطه دولتی و ازبین بردن فساد به خشونت متوسل شده اند.

باوجود اعمال زور و خشونت، عراق در دوران حکومت صدام حسین، از صورت یک رژیم

[١] اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریه بررسی مطبوعات جهان، شماره ٧٥، ٥/٦/١٣٦٠، صص ٤٢ - ٤٠.