روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٩٧٦ - روزشمار جنگ سه شنبه ٣١ شهریور ١٣٦٠ ٢٣ ذیقعده ١٤٠١ ٢٢ سپتامبر ١٩٨١
در این مطلب نتیجه درپیش گرفتن راه حل سیاسی، سازش کاری گام به گام با رهبران سازمان و اثر انتخاب راه حل نظامی محدودشدن راه جذب بخشی از هواداران سازمان که اسلحه به دست نگرفته اند، عنوان شده است. نویسنده مقاله معتقد است با افراد مختلف سازمان مجاهدین خلق باید براساس عملکرد آنان و جایگاهشان در طبقه بندی تشکیلاتی سازمان برخوردی متفاوت شود تا کسانی که مشی مسلحانه سازمان را قبول ندارند جذب شوند.[١]
ضمیمه گزارش٨٧٨: مشروح مقاله روزنامه کیهان باعنوان "تروریسم کور، دیدگاه ها و راه حل ها"
در بخشی از مطلب روزنامه کیهان درباره ترور و تروریسم چنین آمده است:
«درباره شیوه های برخورد با تروریسم دو نقطه نظر مطرح است:
اول دیدگاهی که صرفاً راه حل سیاسی با این پدیده را پیشنهاد می کند که ورود به آن منجر به سازش کاری گام به گام [خواهد شد] و نهایتاً عجز و ناتوانی را درمورد همه عوامل اصلی و پشتیبانی کننده تروریسم درپی خواهد داشت.[٢]
راه حل دوم برای مقابله با تروریسم، راه حل صرف نظامی را ارائه می دهد که آن هم به دلیل طیف وسیع معتقدان انقلاب و نظام در داخل و خارج کشور و از سوی دیگر هواداران این جریانات باعث محدودشدن راه جذب بخشی از آنان خواهد شد که دست به اسلحه نبرده اند. ضمن آنکه برخی از جنبه های حل بنیادین مسئله نیز مورد غفلت قرار خواهد گرفت.[٣]
بنابراین برخورد با پدیده تروریسم درحقیقت برخورد با کلیه عوامل و جریانات فوق است، لذا هرگونه برخوردی که با عوامل مستقیم تروریسم صورت می گیرد به همان نسبت شاید هم بیشتر می بایست سایر عوامل پشتیبان را هدف قرار دهد تا امکان بروز مجدد آن را در شکل ها و تاکتیک های متفاوت خنثی کند.»[٤]
در ادامه مطلب این روزنامه، افراد سازمان مجاهدین خلق از بالاترین رده تشکیلاتی تا هواداران عادی به ٥ گروه تقسیم بندی شده اند که پس از معرفی هر گروه، نحوه برخورد با آنان نیز بیان شده است. این پنج گروه عبارت اند از:
«دسته اول: رهبران سازمان که بخشی از آنان به خارج از کشور فرار کرده اند.
دسته دوم: اعضای فعال سازمان که تاکنون به رهبران سازمان وفادارند. این دسته رهبری شاخه های عملیاتی هواداران را عهده دار بوده و خود طبق اصول تشکیلاتی از برخورد مستقیم و ورود در صحنه عملیاتی امتناع می ورزند.
[١] مشروح این مقاله طولانی که در ٤ شماره روزنامه چاپ شد، در ضمیمه گزارش درج شده است.
[٢] روزنامه کیهان، ٢٢/٦/١٣٦٠، صص ١ و ٢.
[٣] روزنامه کیهان، ٢٤/٦/١٣٦٠، صص ١ و ٢.
[٤] روزنامه کیهان، ٢٩/٦/١٣٦٠، صص ١ و ٢.