محور فیاضیه یکی از دو منطقه تلاش اصلی عملیات بود. یگان های عمل کننده در این محور باید ضمن حرکت در شرق کارون ازسمت جنوب به شمال، قوای ارتش عراق[١] را در این منطقه منهدم و با تخریب پل حفار، ارتباط آنها را با غرب کارون قطع می کردند.

این جبهه ٧ کیلومتری، به سه محور تقسیم شده بود؛ محور وسط حدود ٥ کیلومتر عرض داشت، اما عرض محور سمت راست (غرب جاده آبادان - اهواز) و محور سمت چپ (ساحل شرقی رودخانه کارون) محدودتر بود.

نیروهای خودی که از مسیرهای ازپیش تعیین شده[٢] به نزدیکی خطوط دشمن رسیده بودند، پس از دریافت رمز عملیات در ساعت ١ بامداد، حمله را آغاز کردند.[٣] نیروهای عمل کننده در حاشیه کارون متشکل از یک گردان سپاه در سمت چپ و یک گروهان ارتش در سمت راست، هنگام پیشروی با مقاومت شدید دشمن مواجه شدند. گفتنی است وجود موانع طبیعی و مصنوعی حاشیه رود کارون (نخلستان، ساختمان و استحکامات) موقعیت پدافندی مناسبی را برای دشمن فراهم کرده بود.[٤]

عراقی ها با استفاده از تیربارها، تانک ها، توپخانه و حتی توپ های ضدهوایی، آتش شدید و پرحجمی را روی رزمندگان اجرا می کردند. یکی از دلایل واکنش شدید عراقی ها در این محور، فاصله نسبتاً کوتاه (٥ کیلومتری) رزمندگان تا هدف محور فیاضیه (پل حفار) بود، بنابراین دشمن می کوشید تا با همه توان از

[١] در این جبهه، تیپ٦ تقویت شده از لشکر٣ زرهی ارتش عراق حضور داشت. عراق در این منطقه در حدفاصل رودخانه کارون تا جاده اهواز - آبادان، سه خط پدافندی داشت که جلوی (جنوب) خط اول را با مین و سیم خاردار مانع گذاری کرده و در پشت خاکریزها نیز با احداث کانال سرپوشیده، خطوط پدافندی اش را مستحکم کرده بود.

[٢] در این محور نیروهای خودی برای نزدیک شدن به خط مقدم بدون جلب نظر نیروهای عراقی، دو تونل در زیر زمین احداث کردند؛ یکی در سمت چپ کشتی سازی اروندان و تونل دوم در سمت کارخانه شیر پاستوریزه که تا نزدیک خط عراق امتداد داشت. (سند شماره ٠٢١٧١٦ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: گزارش طرح عملیاتی، ٥/٧/١٣٦٠، آبادان، دارخوین، ماهشهر، ٧/٧/١٣٦٠، صص ٤ - ٣)

[٣] سند شماره ٠٢١٧٦١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین.

[٤] سند شماره ٤٣٤٧٩١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از فرماندهی ستاد عملیات جنوب به توپخانه ستاد عملیات جنوب (لشکر٧٧) واحدهای مهندسی و مخابراتی، ٥/٧/١٣٦٠، صص ١٢ - ١.