هم به دلیل نداشتن گرا همکاری کمی داشت[١] و درنهایت، ضعف در قسمت های گوناگون عملیاتی و تدارکاتی موجب شد اهداف تصرف شده، از دست برود[٢]^ و نیروهای خودی به دلیل شدت درگیری و ناکامی در تصرف برخی اهداف واسطه ای در دامنه قراویز و بنه دستک و نیز ضعف فرماندهی در بخشی از این جبهه، با دادن تلفات، عقب نشینی کردند و در مواضع قبل از آغاز عملیات، مستقر شدند.[٣]

ج) محور میانی (چپ)

در قله ١١٠٠ و ١١٥٠ موسوم به بازی دراز که فرماندهی آن به عهده سپاه بود، نیروهای خودی در ابتدا موفق به تصرف و تثبیت اهداف پشت داربلوط و بخش های شمالی ارتفاع ١١٠٠ شدند و سپس گروهی از این نیروها ارتفاع ١١٠٠ را تصرف کردند، اما به دلیل مشکلاتی مانند ناهماهنگی، حمایت نشدن به وسیله توپخانه و نیروهای زرهی خودی، نرسیدن مهمات و آب و غذا و آتش شدید دشمن به مرور این ارتفاع را خالی کرده، به مواضع قبلی خود بازگشتند.[٤]

د) محور چپ (جنوبی)

در محور چپ عملیات که نیروهای سپاه فرماندهی آن را برعهده داشتند، باوجود موانعی مانند سیم خاردار و میدان های مین، نیروهای خودی موفق به تصرف ارتفاع ١١٥٠شدند. این نیروها حتی به سمت ارتفاع ١١٠٠ پیشروی کردند، اما با واکنش نیروهای پیاده و زرهی دشمن که در منطقه بین ارتفاعات ١٠٠٠ و ١١٠٠ مستقر بودند، مواجه و متوقف شدند.

بدین ترتیب تا پایان روز اول عملیات، فقط ارتفاع ١١٥٠ در تصرف نیروهای خودی باقی ماند.[٥]

در درگیری های روز اول عملیات، از نیروهای خودی ١٢ نفر (٧ ارتشی، ٢ پاسدار و ٣ بسیجی) شهید و ١٤٨ نفر (٩٢ ارتشی و ٥٦ سپاهی و بسیجی) مجروح شدند.[٦]

[١] دیدبان دیدگاه اول در این محور، براثر موج انفجار تعادل خود را از دست داده و قادر به انجام دادن مأموریت نبود و در طرح هم پیش بینی نشده بود که درصورت بروز مشکل، از دیدبان بخش های دیگر استفاده شود. (سند شماره ١٧١٠٩٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از نظارت و ارزشیابی به فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ١٣/٨/١٣٦٠،صص ١٠-١)

[٢] ^ ازجمله مشکلات و کمبودهای این محور می توان به کمبود گلوله آر.پی.جی، کمبود بی سیم و همراه نداشتن کدهای مخابراتی توسط فرماندهان گروه ها (که موجب قطع ارتباط نیروها با یکدیگر برای مدت طولانی شد)، گم شدن نیروهای تدارکاتی در راه، نرسیدن آب به رزمندگان - بسیاری از نیروها در این محور براثر تشنگی شهید شدند - و پایین بودن کارایی تانک های خودی اشاره کرد؛ در گزارش واحد طرح و نظارت سپاه درمورد کارایی تانک ها آمده است: «در شب حمله از ١٣ تانک، ٦ دستگاه آزمایش نشده بود و از ٧ دستگاه موجود، فقط ٣ دستگاه کار می کرد.» (همان)

[٣] سند شماره ٠٠٤٩٧٣ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین؛ و - سند شماره ٤٣٦٥١٢ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از منطقه٧ (فرماندهی) به فرماندهی، ٢٩/٧/١٣٦٠؛ و - سند شماره ١٧١٠٩٧ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین.

[٤] سند شماره ٤٣٦٥١٢ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، ص٣؛ و - سند شماره ٠٠٤٩٧٣ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین.

[٥] سند شماره ٢٩٢٩٨٨ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از ستاد سرپل به ستاد غرب، ١١/٦/١٣٦٠، صص ١ و ٢؛ و - سند شماره ٥٠٥٥ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از ستاد عملیات جنگی سرپل ذهاب به ستاد عملیاتی منطقه٧، ٢٠/٦/١٣٦٠، صص ٥ - ١.

[٦] سرهنگ ستاد بازنشسته سید یعقوب حسینی، سرتیپ٢ بازنشسته محمد جوادی پور، ارتش جمهوری اسلامی ایران در هشت سال دفاع مقدس، جلد ٥، تهران: سازمان عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران، ١٣٧٣، ص٢٤٥.