به [اخراج] معاودین عراقی کرد که تعدادی حدود ٤٠ هزار نفر از افراد مسلمان و متعهد را به جرم ایرانی الاصل بودن (تعداد زیادی از آنها تا چندین پشت در خاک عراق متولد شده بودند و اصلاً ایرانی نبودند) به وضع بسیار فجیعی با کمپرسی و با کامیون ها در مرزهای ایران رها کردند، به طوری که عده ای حتی از گرسنگی و تشنگی تلف شدند.»

ابراهیمی در ادامه گفت وگو با تشریح اولین حمله عراق به شهر مهران و پایداری رزمندگان، به نبرد نیروهای خودی در ارتفاعات میمک و کنجان چم و کوه نیل اشاره کرد و گفت: «در هر گوشه ای از ارتفاعات مناطق مذکور خون یکی از رشیدترین و عزیزترین فرزندان اسلام دیده می شود.»

وی ضمن تبیین صحنه هایی از جنگ در منطقه موسیان خاطرنشان کرد: «برادران رزمنده اسلام پیاده و با وانت بارها و اتومبیل های سواری به تعقیب تانک های دشمن پرداختند و خون سرخ خود را در راه اسلام فدا کردند و جنازه های این شهدا را از روی نفرتی که داشتند زیر تانک له کردند و با شعله افکن تانک سوزاندند، به طوری که شب بعد ما برای تخلیه جنازه ها به منطقه رفتیم بسیاری از جنازه ها چنان در سنگ ها و زمین فرورفته بود که قابل جمع آوری نبود و شهر را با بمب های خوشه ای بمباران کردند و این مردم هم وطنان عرب زبان ما بودند و این درحالی بود که صدام فریاد می زد من به خاطر منافع عرب ها مبارزه می کنم و قصدم آزادکردن خوزستان برای اعراب است.» وی افزود: «در مدت نه ماه جنگ تحمیلی عراق به ایران در استان ایلام رزمندگان دلیر اسلام بیش از ٣٢ فروند هواپیمای میگ ١٩، ٢١ و ٢٣ و توپولف عراقی را سرنگون کردند و در حملات مختلف چندین هزار نفر از نیروهای عراقی را زخمی کردند و به هلاکت رساندند و دراین رابطه باید از نقش عشایر که در کنار برادران ارتشی و سپاهی جنگیدند تقدیر به عمل آورد.»[١]

نماینده مردم اهواز در مجلس شورای اسلامی، بی توجهی بنی صدر و برخی فرماندهان نظامی به اخبار مربوط به تحرکات نظامی عراق در مناطق مرزی مشترک با ایران در ماه های منتهی به آغاز جنگ و انجام نشدن اقدامات نظامی ضروری مانند احداث سنگر و میدان مین در برخی مناطق مرزی را از عوامل پیشروی عمده عراق در آغاز حمله به ایران اعلام کرد. فؤاد کریمی در مصاحبه با خبرگزاری پارس ضمن اشاره به این مطلب، از برخی نقایص در تصمیمات نظامی سخن گفت و خواستار پیگیری آنها ازجانب مسئولان مربوطه شد.

گزارش خبرگزاری پارس دراین باره چنین است:[٢]

[١] روزنامه صبح آزادگان، ١/٧/١٣٦٠، صص ٩ و ١٠.

[٢] این گزارش در نشریه گزارش های ویژه که دارای طبقه بندی محرمانه است و فقط در میان مسئولان توزیع می شود، درج شده است.