پس از اعلام رمز عملیات،[٢] نیروهای خط شکن ایستگاه ٧ از چهار معبر پاک سازی شده به خاکریزهای دشمن حمله کردند. نیروهای عراقی نیز با اجرای آتش شدید به مقابله پرداختند. به دلیل نبود عارضه و جان پناه مناسب، نیروهای خودی متحمل تلفاتی شدند، اما با ادامه فشار سرانجام خاکریز اول عراق سقوط کرد. درگیری رزمندگان با نیروهای رده دوم دشمن در خاکریز دوم تا ساعت ٥ صبح ادامه یافت، اما براثر مقاومت عراقی ها خاکریز سقوط نکرد. در ایستگاه ١٢، حرکت نیروهای خودی به دلیل تعلل افراد گردان١٢٢ ارتش کندتر بود. واحدهای زرهی خودی نیز اقدام مناسبی در پشتیبانی از نیروهای عمل کننده انجام ندادند. سرانجام با اصرار نیروهای پیاده و پیگیری فرماندهان بالاتر برای حرکت دادن واحد زرهی، این واحد ساعت ٣ صبح به محل خاکریز اول عراق آمد و پس از هماهنگی با نیروهای پیاده از ساعت ٥ صبح روانه خاکریز دوم شد. در خاکریز دوم مقاومت عراقی ها مانند ایستگاه ٧ سرسختانه بود.[٣]

در نخستین ساعات پس از روشنایی هوا، غیر از جبهه جنوبی (فیاضیه)، سازمان ارتش عراق در بیشتر قسمت های شرق کارون آسیب دیده بود. شنود مکالمات بی سیمی نیروهای عراقی با رده های مافوق خود، نشان می داد که فرماندهان رده های بالاتر ارتش عراق، تلاش خود را نخست

[١] خاکریز اول به طول ٤ کیلومتر بین دو جاده ماهشهر - اهواز، خاکریز دوم در فاصله ٥/١ کیلومتری خاکریز اول به طول ٥/٢ کیلومتر، خاکریز سوم به فاصله ١٢٠٠ متری از خاکریز دوم و به طول ٥/٢ کیلومتر بود. نیروهای پای کار در ایستگاه ٧، ٧٠٠ نفر از سپاه (٥٠٠ تکاور و ٢٠٠ نفر احتیاط) و از ارتش یک گردان (شامل ٣٥٠ تکاور از ارتش و ١٠٠ نفر ادغام شده در گروه رزمی ٣٧ تانک شیراز) بودند و در ایستگاه ١٢ نیز سپاه با ٢ گردان به استعداد ٤٠٠ نفر و تعدادی احتیاط و ارتش نیز با یک گردان جمعی تیپ٢ لشکر٧٧ مستقر شده بودند.

[٢] باتوجه به هم جواربودن این جبهه با جاده آّبادان - ماهشهر که درگیری در آن زودتر از موعد مقرر آغاز شد، به فرماندهان این جبهه تأکید شد که نیروهای در خط، قبل از ابلاغ دستور حمله هیچ واکنشی از خود نشان ندهند.

[٣] آبادان در جنگ، پیشین، صص ١٢١ و ١٢٢؛ و - سند شماره ٠٢١٧٦١ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ، پیشین، صص ٣، ٤، ٩ و ١٠.