نشریه اکونومیست (چاپ لندن) در مقاله ای با عنوان "دو ترور" با لحنی کینه توزانه مطالبی علیه جمهوری اسلامی ایران منتشر کرده است. در این مقاله که گروه های مخالف؛ به ویژه سازمان مجاهدین خلق (منافقین) قدرتمند جلوه داده شده اند، دو نکته قابل تأمل است: ١. مقاله ازنظر اطلاعات ناقص است و دیدگاه محافل سیاسی - فرهنگی درباره انقلاب و ایران در این نشریه غیرواقعی است. ٢. این محافل از عملکرد گروه های ضدانقلاب به ویژه سازمان مجاهدین خلق خشنود هستند.

در بخش هایی از این مقاله آمده است:

جنگ دوم در سرزمین ایران که جدال خونینی بین روحانیت حاکم و دسته متشکل از مخالفان است، در عرض دو هفته گذشته با چنان سرعتی ازنظر شدت و وسعت و حد خونریزی افزایش یافته است که درحال حاضر، تعداد قربانیان آن بر کشته های جنگ نخستین، که همانا جنگ ایران و عراق است، فزونی گرفته است.

حتی آماری که دولت ایران به دست می دهد و درحال حاضر تنها منبع (اطلاعاتی) در این کشور است، حکایت از آن دارد که به طور متوسط، روزانه حدود ٢٠ نفر در ایران کشته می شوند.

آماج حملات مجاهدین، افراد منتخب و دستچین شده هستند. هدف این سازمان نابودی حزب حاکم جمهوری اسلامی ازطریق کشتار رهبران شناسایی شده و مقامات دولتی وابسته به این حزب است. این سازمان قبلاً دو تن حجت الاسلام و استاندار را به ضرب اسلحه از پای درآورده و احتمالاً مسئول قتل حسن آیت تئوریسین اصلی حزب جمهوری اسلامی، در هفته پیش بوده است. ضمناً بعید نیست بمبی که در ماه ژوئن منجر به مرگ چند تن از رهبران حزب مزبور گشت را این سازمان کار گذاشته باشد.

آیا می توان با این کشتارهای دستچین شده قدرت ملاها را درهم شکست؟ احتمالاً نه، هرچند که آنها کمک خواهند کرد تا تعداد انگشت شماری از مردانی که خصوصیات رهبری داشته و یا از تجربیات دولتی بهره مند هستند، از بین بروند. سرانجام، این کشتارها می تواند پریشانی و دستپاچگی حکومت و عدم کارایی دستگاه دولت که نتیجه آن افزایش نارضایتی عمومی خواهد بود را دامن زند. ضمناً این اعمال ممکن است ملاهای حاکم را به ستوه آورده

[١] روزنامه کیهان، ٢٥/٥/١٣٦٠، ص١٦؛ و - خبرگزاری پارس، نشریه خبرها و گزارش ها (ایران در ٢٤ ساعت گذشته)، شماره ١٤٨، ٢٤/٥/١٣٦٠، ص١٠، تهران - خبرگزاری پارس، ٢٤/٥/١٣٦٠.