تانک و انبار مهمات تخلیه می کنند و درعوض مردم به همراه سپاه پاسداران ضمن حفاظت از پادگان با ژ٣ و آر.پی.جی٧ به مقابله با نیروهای عراقی می پردازند و آنان را به طرف بستان فراری می دهند و چون فرماندهی نیروی زمینی، نیروی کمکی برای ما نفرستاد، نتیجتاً دشمن دوباره برگشت و خلاصه در همان هفته اول جنگ، در عمق بسیار وسیعی قسمتی از میهن اسلامی ما را اشغال کرد و بعد هم طبق استراتژی، دشمن بایستی به دو محور حمله ور می شد: یک محور تهران - دزفول و دزفول - اهواز؛ یعنی می خواست خوزستان را با قطع این محور به محاصره درآورد، اما چون نتوانست به ناچار هدفش را عوض کرد و هدفش شد اشغال خرمشهر و آبادان تا با ایجاد استحکاماتی امتیازاتی بگیرد که دراین میان خرمشهر به سادگی اشغال شد، اما آبادان نشد. حال آنکه آبادان به لحاظ جزیره بودنش اگر به دست صدام می افتاد جز ازطریق مذاکره و مصالحه نمی شد، عمل کرد.

باتوجه به این شرایط، آقای رشیدیان نماینده آبادان، به اتفاق عده دیگری خدمت امام رسیدند و حقایق را با ایشان در میان گذاشتند و امام هم ضمن فراخواندن فرماندهان نظامی دستور دادند که محاصره آبادان شکسته شود.

آقای کریمی در این گفت وگو درخصوص استراتژی بعدی صدام گفت: صدام به نیروهای خودش در جبهه ها دستور داد هر نقطه ای را که در اشغال دارند در آن استحکامات بنا کنند و از آنجا دفاع کنند و در این شرایط است که مشاهده می کنیم دشمن در خاک ما استحکامات بسیار قوی ایجاد کرد.

وی اضافه کرد: بنی صدر چندین بار گفت که ازطریق نظامی نمی توانیم جنگ را خاتمه دهیم و باید شرایط صدام را پذیرفت. در مقابل تنها حرفی که مسئولان ما در آن شرایط می زدند این بود که ما براساس قرارداد الجزایر صلح می کنیم در اینجا باید این سؤال را از مسئولین کرد که چرا قبل از شروع جنگ در مصاحبه هایتان می گفتید که ما قرارداد الجزایر را قبول نداریم؟ باید بگویم طبق قرارداد الجزایر باید بلندی های میمک به عراق داده می شد که در زمان شاه داده نشد، پس بنابراین مسئولین حرف قبلی خود را نفی کرده اند و این اظهار ضعف باوجود این خون ها که داده شده، قابل قبول نیست. اگر شما می خواستید بلندی های میمک را به عراق بدهید چرا قبل از شروع جنگ ندادید و دادن بلندی های میمک به معنای تسلیم شدن به خواسته های صدام است.»[١]

افزایش حجم ترانزیت کالا به عراق، بالارفتن تولید کارخانه های اردنی، وجود تعداد فراوانی هواپیما در فرودگاه امان برای پرواز به مقصد عراق و درانتظارماندن حدود یک صد کشتی باری برای تخلیه محموله هایشان در بندر عقبه اردن، بخشی از آثار گسترش روابط عراق با اردن به عنوان یکی از حامیان اصلی رژیم بغداد پس از آغاز جنگ با ایران است.

[١] خبرگزاری پارس، نشریه گزارش های ویژه، شماره ١٨٦، ١/٧/١٣٦٠، صص ٥ - ٣، اهواز - خبرگزاری پارس، ٣١/٦/١٣٦٠.