سخت گیر سوسیالیستی که تأکیدش بر ملی کردن و اشتراکی کردن مزارع بود، به صورت رژیمی که پذیرای تنوع اقتصادی و مشوق سرمایه گذاری آزاد است درآمد. مالکیت ارضی و زراعت خصوصی بار دیگر مورد تشویق قرار گرفت؛ وی به بسیاری از زارعین مصری یا مراکشی الاصل در دره بین النهرین، زمین های کشاورزی واگذار کرده و چند ماه پیش نیز اداره مزارع اشتراکی را به عنوان یک مؤسسه بی فایده منحل کرد. فعالیت گسترده ساختمانی و جاده سازی و مراکز متعدد توریستی که درنتیجه درآمد سرشار نفت به راه افتاد، چهره بغداد را تاحدودی تغییر داده است. درواقع، این فعالیت های ساختمانی بغداد را برای تجمع رهبران کشورهای غیرمتعهد در سال ١٩٨٢ آماده می کند. عراق به عنوان کشور میزبان کنفرانس کشورهای غیرمتعهد در سال ١٩٨٢ (١٣٦١) انتخاب شده. به گفته منابع دیپلماتیک، این موضوع ازنظر صدام، که از رهبری عراق به عنوان سرزمین عربی بین شرق و غرب صحبت می کند، حائز اهمیت بسیار است.»[١]

در ادامه، نویسنده مقاله تغییر تدریجی سیاست خارجی عراق و معطوف شدن تمایلات سیاسی مسئولان این کشور از شوروی به سمت غرب را این گونه تفسیر کرده است:

«سیاست خارجی عراق که پس از سال ١٩٦٨، گرایش به اتحاد شوروی پیدا کرده بود، به تدریج تغییر یافته. درآمد نفت به عراق امکان داده که لوازم مصرفی مورد احتیاجش را از بازارهای جهانی خریداری کند و به این منظور، به اروپا، امریکای شمالی و آسیای شرقی روی آورده. صادرات انگلستان به عراق در سال جاری، رقمی حدود یک میلیارد دلار خواهد بود. امریکا تنها درحدود ٤٠٠ میلیون دلار محصولات کشاورزی به این کشور که روزگاری مرکز تولید خاورمیانه بود، صادر می کند. یکی از دلایلی که دولت بغداد به جانب غرب متمایل شده، کشف شبکه افسران کمونیست در سال ١٩٧٨ بود که مشغول طرح کودتایی علیه بعثی ها بودند. به دنبال تصفیه و اعدام و انحلال حزب کمونیست عراق، دولت بغداد ازنظر سیاسی به تدریج از مسکو کناره گرفت و از اولین کشورهای عرب بود که اشغال افغانستان را توسط نیروهای نظامی شوروی محکوم کردند؛ البته روابط اقتصادی با شرق همچنان پابرجا است و همین چند ماه اخیر بود که عراق موافقت نامه همکاری های درازمدت اقتصادی، بازرگانی و صنعتی را با مسکو منعقد کرد. به گفته دیپلمات های غربی، تعیین موضع صدام حسین کار چندان آسانی نیست، ولی به نظر می رسد که صدام حسین بیش از هر چیز، یک رهبر ملی گرا است و باوجود

[١] با تلاش های ایران درزمینه های گوناگون، سازمان کشورهای غیرمتعهد درمورد میزبانی عراق تجدیدنظر کرد و این اجلاس در هندوستان (دهلی نو) برگزار شد.