امام خمینی در احکام جداگانه ای تیمسار سرتیپ قاسمعلی ظهیرنژاد و سرهنگ علی صیاد شیرازی را به سمت ریاست ستاد مشترک و فرمانده نیروی زمینی ارتش منصوب کردند.[١]

متن حکم امام خمینی برای انتصاب تیمسار ظهیرنژاد به این شرح است:

«بسم الله الرحمن الرحیم

تیمسار سرتیپ قاسمعلی ظهیرنژاد - ایده الله تعالی

نظر به پیروزی ارزشمند اخیر که با نقشه و تدبیر انجام گرفت و از آنجا که خدمات شما در نیروی زمینی مورد تقدیر است، جناب عالی را به ریاست ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب می نمایم. توفیق شما را در پیشبرد اهداف مقدس اسلام از خداوند متعال خواستارم.»[٢]

همچنین پیشنهاد شورای عالی دفاع برای انتصاب سرهنگ علی صیاد شیرازی[٣] و موافقت امام بدین ترتیب است: «محضر شریف فرمانده کل قوا، حضرت امام خمینی - مد ظله العالی

باتوجه به انتصاب تیمسار ظهیرنژاد به سمت ریاست ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران،

[١] تیمسار ظهیرنژاد تا این تاریخ فرمانده نیروی زمینی ارتش بود و درپی شهادت سرتیپ فلاحی در سانحه سقوط هواپیمای نظامی جایگزین وی شد.

[٢] روزنامه صبح آزادگان، ١١/٧/١٣٦٠، ص٢؛ و - مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره)، صحیفه امام (مجموعه آثار امام خمینی(ره))، جلد١٥، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، چاپ پنجم ١٣٨٩، ص٢٦٥.

[٣] آقای هاشمی رفسنجانی درمورد انتخاب این دو فرمانده در کتاب عبور از بحران نوشته است: «امروز صبح در منزل آقای [آیت الله] خامنه ای جلسه ای داشتیم که جانشین های سران ارتش را - که در سانحه هواپیما شهید شده اند - تعیین کنیم. تیمسار ظهیرنژاد هم شرکت داشت. آقایان [موسوی] اردبیلی، احمدآقا و مهدوی کنی هم بودند. آقای ظهیرنژاد وضع جبهه ها و طرح های آینده جنگ را گفت. به ایشان پیشنهاد سمت ریاست ستاد شد. راضی نبود و نوعی حذف تلقی می کرد و معتقد بود در نیروی زمینی نقش بهتری دارد و در ستاد، نیرویش راکد است؛ ولی نظر ایشان پذیرفته نشد. برای ستاد، دولتمردان نظامی لازم است. سرانجام ایشان رئیس ستاد مشترک و آقای صیاد شیرازی فرمانده نیروی زمینی شدند. مسئله هماهنگی شان کارساز است. سرهنگ سلیمی [به عنوان] وزیر دفاع معین شدند و احکام لازم تهیه شد. امام امروز حکم ها را صادر کردند و نخست وزیر آقای سلیمی را به شورای ریاست جمهوری پیشنهاد کرد.» (اکبر هاشمی رفسنجانی، عبور از بحران (کارنامه و خاطرات سال ١٣٦٠)، به اهتمام یاسر هاشمی، تهران: دفتر نشر معارف انقلاب، چاپ نهم ١٣٨٦، ص٢٥٤)