من چندین بار به مقاله ای که جرج بال معاون پیشین وزارت خارجه در واشنگتن انتشار داده بود اشاره کرد. جرج بال در این مقاله تصریح کرده بود که هم قدرت یابی مجاهدین و هم پیروزی ارتش ایران بایستی با استقبال واشنگتن روبه رو شود. او خاطرنشان ساخته بود که سازمان مجاهدین خلق به رغم دنباله روی از افکار سوسیالیستی، موضع ناموافقی دربرابر شوروی اتخاذ کرده است.

رجوی این موضوع را که مجاهدین نیز همچون بسیاری از ایرانیان کلیه مشکلات ایران را ناشی از ایالات متحده می دانند تکذیب می کند. وی سازمان خود را قوی ترین گروه سیاسی ایران معرفی می کند و می گوید:"[آیت الله] خمینی قادر بود بجز مجاهدین تمامی گروه های دیگر را از صحنه سیاست حذف کند، اما نتوانست مجاهدین را از حرکت باز دارد و اینک ما در گلوگاه او نشسته ایم." مسعود رجوی تأکید می کند که سازمان مجاهدین از ماجرای اشغال سفارت امریکا اطلاع قبلی نداشت و با گروگان گیری جز در یک سطح نمایشی و کوتاه مدت، مخالف بود.

مصاحبه من با بنی صدر جامعیت کمتری داشت. رئیس جمهور سابق ایران غمگین به نظر می رسید و باورکردن این مطلب را که او به تضمین های خود دایر بر سقوط قریب الوقوع [آیت الله] خمینی اعتقاد دارد، سخت تر می کرد. بنی صدر درباره اشتباهات خود پافشاری نشان نمی داد. در سخنان رئیس جمهور پیشین ایران اندیشه های نوینی به چشم نمی خورد.

درحال حاضر، مسعود رجوی و سازمان مجاهدین خلق در قلب توجهات جهان غرب و مردم ایران جای گرفته است و مشکل بتوان باور کرد که بنی صدر از این حقیقت آگاهی نداشته باشد. مخالفان خارج از کشور رژیم ایران تا یک درجه ای معین رجوی را می پذیرند، اما به بنی صدر تمایلی ندارند و در پاریس نیز همچون دیگر نقاط دنیا، کسی آینده بنی صدر را زیاد درخور اهمیت نمی داند.»[١]

[١] اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد اسلامی، نشریه بررسی مطبوعات جهان، شماره ١٠٧، ١٩/٨/١٣٦٠، صص ١٠ - ٧، لوس آنجلس تایمز (امریکا)؛ و - دفتر سیاسی نمایندگی امام در سپاه پاسداران، نشریه رویدادها و تحلیل، شماره ٢٤ و ٢٥، ٣/٨/١٣٦٠، صص ٣٦ - ٣٣.