روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٠٣٨ - روزشمار جنگ شنبه ٤ مهر ١٣٦٠ ٢٧ ذیقعده ١٤٠١ ٢٦ سپتامبر ١٩٨١
برای کمک به جنگ زدگان؛ ایران کاوه اختصاص یک روز حقوق به مناسبت هفته جنگ و افزایش تولید به
همین مناسبت؛ شرکت سایپا افزایش تولید حدود ٥٠ درصد و اختصاص سه روز حقوق از ابتدای جنگ که تاکنون معادل ٧٠٠ هزار تومان است و اختصاص یک روز حقوق به مناسبت هفته جنگ معادل ٢ میلیون ریال.
لازم به تذکر است این تنها گوشه ای از آمار کمک ها بوده و هنوز از نوع حمایت های اقتصادی بسیاری از کارخانجات و کارگاه ها تا لحظه تدوین این اطلاعیه گزارشی نرسیده است.»
تعداد دیگری از ادارات و واحدهای صنعتی و تجاری نیز برای کمک به جبهه ها و جنگ زدگان اقداماتی را انجام دادند؛ ازجمله:
«تعدادی از کارکنان کارخانجات صنعتی ایران ناسیونال یک روز از حقوق شهریورماه خود را که بالغ بر ٥٣٨٦٠١٦ ریال می شود، به حساب ٢٢٢ واریز کرده اند؛ کارکنان شرکت بافکار (چیت سازی تهران) علاوه بر افزایش تولید در هفته جنگ یک روز از حقوق خود را که بیش از ٢ میلیون ریال می باشد به برادران و خواهران جنگ زده خود اختصاص داده اند؛ همچنین کارگران شرکت ملی صنعتی جنرال بنا به وظیفه اسلامی خود از ابتدای شروع جنگ هرماهه یک روز از حقوق خود را که در این مدت جمعاً ١٤٩٤٠٠٠٠ ریال می باشد، به حساب های مربوطه واریز کرده اند؛ انجمن اسلامی سازمان خدمات موتوری شهرداری تهران اعلام کرد که کارکنان این مرکز یک روز حقوق خود را برای جنگ زده ها اختصاص دادند؛ انجمن و شورای اسلامی کارخانه شیشه میرال طی اطلاعیه ای اعلام کردند که کارکنان این شرکت علاوه بر اختصاص یک روز از حقوق ماهیانه خود از ابتدای جنگ تحمیلی تاکنون، در هفته جنگ نیز ٧٥٠٠٠٠ ریال به این امر اختصاص داده اند؛ انجمن اسلامی کارخانه تولیدی و صنعتی مدار نیز اعلام داشت کارکنان این شرکت یک روز از حقوق خود را به جنگ زدگان اختصاص داده اند. همچنین بنا به پیشنهاد انجمن اسلامی اداره کل حفاظت محیط زیست خراسان عده ای از کارکنان این اداره یک روز حقوق خود را به حساب مخصوص جنگ زدگان واریز کرده اند.»[١]
ضمیمه گزارش٩٤١: متن بیانیه وزارت امور خارجه ایران درباره اقدامات خلاف عرف سیاسی دیپلمات های عراقی در خارج از این کشور
براساس بیانیه وزارت امور خارجه ایران قسمتی از اعمال خلاف عرف سیاسی دیپلمات های عراقی در خارج از این کشور، به این شرح است:
«١. در مرداد ١٣٥٩، دو دیپلمات عراقی مقیم جمهوری دمکراتیک آلمان به نام جابر خالد دبیر اول و علی محمودی تکنیسین سفارت عراق کیف حاوی بمبی را به برلین غربی حمل و به یک دانشجوی کرد عراق سپردند تا آن را در مقر کنگره دانشجویان کردهای مخالف عراق کار بگذارد. دانشجوی مزبور خود را به پلیس آلمان فدرال معرفی و توطئه را فاش می کند که دراثر آن دیپلمات های عراقی اخراج می شوند.
٢. در اردیبهشت ١٣٥٩، عمال عراقی به سفارت جمهوری اسلامی ایران در لندن حمله و آن را اشغال می کنند که منجر به شهادت ٢ دیپلمات عالی رتبه ایرانی و انهدام ساختمان سفارت گردید.
٣. در مرداد ١٣٥٩، حمله نافرجام دیپلمات های عراقی علیه سفارت جمهوری اسلامی ایران در وین که به اخراج چند دیپلمات عراقی در اتریش منجر شد.
٤. در مرداد ١٣٥٧، سه دیپلمات عراقی به خاطر تیراندازی با سلاح های سنگین غیرمجاز در مقابل سفارت عراق در پاریس از خاک فرانسه اخراج گردیدند.
٥. در همان تاریخ رئیس دفتر نمایندگی سازمان آزادی بخش فلسطین و معاون وی در پاریس به قتل می رسند. نمایندگان این سازمان در لندن، کویت و اسلام آباد نیز توسط عمال مزدور عراق در زمان های متفاوت ترور می شوند. همچنین در مرداد ١٣٥٨، زهیر محسن رهبر سازمان فلسطین الصاعقه در شهر کان توسط تروریست های عراقی کشته می شود.
٦. در بهمن ١٣٥٩، یک هیئت ٣٥ نفری از مقامات عراقی که از پکن عازم کراچی بودند، در فرودگاه اسلام آباد مورد تفتیش قرار می گیرند و انواع سلاح های گرم و سرد که بعضی از آنها در دوربین کار گذاشته شده بود از آنها کشف می شود. افراد یادشده پس از چند ساعت بازداشت موقت، با وساطت سفیر عراق آزاد شدند.
٧. ارسال اسلحه توسط سفارت عراق در پاکستان در سال ١٩٧٢، به منظور توزیع آنها در بلوچستان و برانگیختن آشوب و بلوا در آن منطقه صورت می گیرد.
[١] روزنامه جمهوری اسلامی، ٥/٧/١٣٦٠، ص٩.