گفته این افسران در این اردوگاه اسرا همان غذا را می خورند که به فرماندهانشان داده می شود و بین مسلمانان دو کشور در این اردوگاه تفاهم و صمیمیت برقرار است.»

در ادامه این گزارش آمده است: «ولی سربازان عراقی که توانسته اند با مطبوعات خارجی آزادانه گفت وگو کنند درمورد این مسئله همچنان محتاط باقی مانده اند. این سربازان معتقدند بدون مطرح بودن سیاست دو رژیم به زندگی ادامه داده و ازنظر وسایل زندگی کمبودی ندارند. این سربازان در مصاحبه ها به این سؤال که آیا دورنمایی از یک صلح در آینده وجود دارد قناعت کرده و می گویند بجز ازطریق تلویزیون ایران که برنامه های آن نیز برایشان قابل درک نیست، خبری از جنگ ندارند. و ٣٠٠ نفر از این سربازان در محوطه هایی که در آن خوابگاه، نمازخانه و وسایل بهداشتی وجود دارد زندگی می کنند و در اطراف این محوطه ها تدابیر امنیتی شدیداً اعمال می شود و تعدادی از نگهبانان مسئول پاسداری از در ورودی هستند.

در وسط این اردوگاه سربازان عراقی به بازی فوتبال می پردازند و یا با یکدیگر گفت وگو می کنند. این افراد برای جلوگیری از نور آفتاب چفیه یا حوله روی سر خود می اندازند. ... هیچ یک از این سربازان زخمی نیستند و به نظر می رسد که کاملاً سالم اند. سربازان عراقی مؤدبانه ولی با احتیاط با خارجی ها برخورد کرده و درحالی که مقامات ایرانی جدا از آنان هستند شروع به صحبت می کنند. ... یک سرباز کرد عراقی چگونگی دستگیری خود را تعریف می کند:" من شش ماه پیش در جبهه های غرب در نزدیکی مریوان اسیر شدم، ایرانی ها صبح زود به طور غافلگیرانه به ما حمله کردند و این نبرد پنج ساعت به طول انجامید. از نیروهای ما ١٨٠ نفر کشته و ٨٠ نفر اسیر شدند." این سرباز کرد عراقی افزود نیروهای ایرانی در این حمله از سربازان، پاسداران و پیشمرگان کرد تشکیل شده بود. وی همچنین گفت ایرانی ها بعد از دستگیری با ما خوب رفتار کرده و بعد از چهار روز به اردوگاه پرندک منتقل شدیم. سرباز کرد عراقی همچنین خوب بودن اوضاع را تأیید کرد و گفت در انتظار صلح است تا بتواند با دختر یک ساله اش که در بغداد زندگی می کند دیدار تازه کند. وی گفت توسط صلیب سرخ عکس هایی نیز از دخترش دریافت کرده است. این سرباز مانند تعداد زیادی از سربازان، نه از رژیم تهران و نه از رژیم بغداد، از هیچ کدام انتقاد نکرد و گفت: بهتر است برای جنگ با رژیم اشغالگر قدس تمام مسلمانان متحد شوند. ... سایر سربازانی که با آنها مصاحبه شده خود را از رفتار ایرانی ها راضی نشان می دهند، ولی گاهی از کمی وفور غذا شکوه می کنند. ... فقط یک سرباز عراقی به زبان عربی گفت: "من هنوز طرف دار صدام حسین هستم و در این جنگ حق با اوست".»

خبرنگار این خبرگزاری در بخش دیگری از گزارش خود آورده است: «مسئولین اردوگاه گفتند مرکز فوق برای کمک های اولیه تعبیه شده و از کسانی که شدیداً مجروح هستند در تهران مراقبت به عمل می آید. این مسئولین افزودند سربازان عراقی به هیچ نوع کار اجباری گمارده