فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٢٨ - فصل در بيان مقوله كيف
اختصاص به كم منفصل دارند.
شرح فارسى:
توضيح
كيف: عبارتست از عرض قار و ثابتى كه نه قبول نسبت كند ذاتا و نه
قسمت و در بعضى از عبارات آمده كه كيف عرضى است كه تعقّلش متوقّف به
تعقّل غير نبوده و محلّ آن ذاتا نه مقتضى قسمت باشد و نه لا قسمت.
در تعريف اوّل هر كدام از قيود بجهت احتراز از امرى است به اين شرح:
مقدّمتا بگوئيم منظور از هيئت همان عرض است چ نان چ ه اشراقيّين از عرض
به اين لفظ غالبا تعبير مىآورند.
قيد « قارّه » براى اخراج حركت و مقوله فعل و انفعال است چ ه آن كه
هيچكدام از آنها عرض ثابت و قارّ نيستند.
و قيد غير قابل نسبت بمنظور اخراج اعراض نسبيّه مىباشد (اضافه، زمان،
مكان، وضع، ملك، فعل، انفعال).
و قيد غير قابل قسمت بجهت اخراج كمّ است.
و شرح قيود احترازى در تعريف دوّم چ نين است:
بقيد (عدم توقّف تعقّلش به تعقّل غير) اعراض نسبيّه خارج مىشود.
و بقيد (قابل نبودن محلّش براى تقسيم) كمّيّات خارج شده.
و بقيد (قابل نبودن محلّش براى لا قسمت) وحدت و نقطه خارج مىگردد.
و البتّه قيد ذاتا براى ادخال مثل علم بمعلومات است كه اگرچه ذاتا قابل
قسمت و لا قسمت نيست ولى باعتبار متعلّقش قابل قسمت است اگر متعدّد باشد
چ نان چ ه در صورت عدم تعدّد باعتبار آن قابل لا قسمت است.
اقسام كيف
انواع كيف چ هار مىباشد:
١- كيفيّات نفسانيّه: و آن عبارت است از ملكات و حالاتى كه مختصّ