فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٠٦ - فصل در بيان اعتبارى بودن جهات سهگانه

مالايتناهى پ يش رفته و موجب تسلسل ميشود بخلاف آن موقعيكه براى آنها وجود

حقيقى و خارجى قائل نشده و فقط مجرّد اعتبار و صرف لحاظ عقلى باشند كه در

اينصورت نه جنس دارند و نه فصل و بالمآل محذور تسلسل لازم نمى‌آيد.

قوله: بالتّعمّل: يعنى بالتّحليل و التّجزية العقلى.

قوله: و اتّصاف المعدوم بالصّفات الوجوديّة الخ: زيرا لازمه آن اينستكه امر

متأصّل الوجود در خارج قيامش بمعدوم بوده و صفت براى آن باشد و اين مستحيل‌

است و وجه استحاله‌اش آنستكه تقرير مزبور منجر باين ميشود كه صفت از موصوف‌

اقوى باشد در حاليكه تابع آن بوده و نسبت به موصوف وجود ظلّى دارد.

قوله: بيانه: يعنى بيان تسلسل.

قوله: انّه لو كان هذه الكيفيّات الخ: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: مشاركة لغيرها فى الوجود و متميّزة عنها: ضمائر مؤنّث به جهات راجع‌

مى‌باشند.

قوله: فوجودها غير مهيّاتها: ضمائر مؤنّث به جهات عود مى‌كنند.

قوله: لا يخلو عن احد هذه: يعنى عن احد هذه الجهات.

متن: « ١٠٣ »