فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠٦٨ - خواص مقوله اضافه
يعنى برخى از مصاديق اضافه آنستكه اطراف با هم مختلف هستند همچون
ابوّت و بنوّت، علّيّت و معلوليّت و بعضى از آن چ نين است كه طرفين با هم متشابه
مىباشند نظير اخوّت و اخوّت، قرب و قرب.
پ س از آن مىافزايند:
مضاف بر جميع اشياء عارض مىشود، پ س شيئى نيست كه از اضافه بلكه
از اضافات خالى باشد لا اقلّ از علّيّت يا معلوليّت، مخالفت يا مماثلت يا مقابلت
بهره و نصيبى دارد حتّى حقتعالى چ ه آنكه براى حضرتش صفات اضافى از قبيل
خالقيّت، مبدئيّت، رازقيّت و امثال آن مىباشد يعنى اين مفاهيم عنوانيه برايش
ثابت مىباشند و الّا اضافه جنابش بموجودات اضافه اشراقيّه است، او را بر صفاتش
حمد كرده و بواسطه اسمائش تسبيحش مىكنيم:
شرح فارسى:
توضيح
خواص مقوله اضافه
مرحوم مصنّف در اينجا دو خاصيّت براى مقوله اضافه نقل فرموده:
١- از خواصّ اين مقوله آن است كه انعكاس طرفين اضافه لازم است.
و مرحوم خواجه رحمة اللّه عليه در كتاب اساس الاقتباس ص (٤٧) در ذيل
همين خاصيّت مىفرمايد:
و خاصيّت ديگر مضاف را انعكاس بعضى بر بعضى است بنوعى انعكاس
كه خاصّ به اين مقوله باشد چ نان چ ه پ در، پ در پ سر باشد و چ ون عكس كنند پ سر پ سر
فصول الحكمة، شرح فارسى بر منظومه (مبحث الهيات) ؛ ج٢ ؛ ص١٠٦٨
ر باشد، و عالم عالم معلوم باشد و معلوم معلوم عالم و متقدّم متقدّم بر متأخّر و متأخّر
متأخّر از متقدّم و در اين مثالات باشد كه بعضى انعكاسات بىحروفى باشد چ نانكه
در پ در و پ سر و بعضى با حرفى در يك ظرف چ نانكه در عالم و معلوم و بعضى در هر
طرف چ نانكه در متقدّم و متأخّر كه از يك طرف حرفى ديگر است و از ديگر طرف
حرفى ديگر.