پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢ - شرح و تفسير از اين شش گروه در شگفتم!

إبْليسَ يَسْلَمُ عَلَى اللَّهِ بِمِثْلِ مَعْصِيَتِهِ‌

؛ بنابراين چه كسى بعد از ابليس به سبب معصيتى همانند او مى‌تواند سالم بماند؟».

قرآن مجيد نيز تكبر را سرچشمه كفر و مجادله در آيات پروردگار معرفى كرده مى‌فرمايد: «إِنَّ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِى آيَاتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَانٍ أَتَاهُمْ إِنْ فِى صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيهِ»؛ كسانى كه در آيات خداوند بدون دليلى براى آنها آمده باشد ستيزه‌جويى مى‌كنند، در سينه‌هايشان فقط تكبّر (و غرور) است و هرگز به خواسته خود نخواهند رسيد». [١]

همچنين، تكبر سرچشمه گناهان زياد ديگرى مى‌شود كه بحث پيرامون آن به درازا مى‌كشد. [٢] و شبيه همين فراز از كلام حكمت‌آميز در كلام ٤٥٤ نيز خواهد آمد.

سپس امام عليه السلام در سومين موضوعى كه از آن در شگفتى فرو رفته مى‌فرمايد:

«از كسى كه در خدا شك مى‌كند در شگفتم در حالى كه خلق او را مى‌بيند (و مى‌تواند از هر مخلوق كوچك و بزرگ، ساده و پيچيده به ذات پاك آفريدگار پى ببرد)»؛

(وَعَجِبْتُ لِمَنْ شَكَّ فِي اللَّهِ، وَهُوَ يَرَى‌ خَلْقَ اللَّهِ)

. آرى عالم هستى سراسر آيينه وجود حق است و مخلوقات بديع و عجيب و اسرارآميز و جالب هر كدام به تنهايى براى پى‌بردن به وجود آن مبدأ عالم و قادر كافى است. به ويژه در عصر و زمان ما كه علوم گسترش پيدا كرده و شگفتى‌هاى بسيار بيشترى از عالم خلقت نمايان گشته، خدا شناسى از هر زمانى آسان‌تر است.

در هر گوشه و كنار از جهان، در گياهان، حيوانات وحش، پرندگان، ماهيان درياها، ساختمان بدن انسان و گياهان ذره‌بينى آثار عظمت او به روشنى ديده مى‌شود و راه را براى خداشناسى هموار مى‌سازد.

[١]. مؤمن، آيه ٥٦.

[٢]. براى توضيح بيشتر به كتاب اخلاق در قرآن، ج ٢، ص ٢٠ به بعد مراجعه كنيد.