پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٥ - شرح و تفسير از انتقام بپرهيز

بسيار وحشتناك انجام داده بود بعد از پذيرش اسلام بخشيد و هنگامى كه به مدينه آمد و خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و اسلام را ظاهراً پذيرفت حضرت او را عفو كرد ولى فرمود: در اينجا نمان، زيرا ديدن تو خاطره شهادت عمويم حمزه را در نظرم زنده مى‌كند. «وحشى» از آنجا به شام رفت و در آنجا ماند. [١]

قرآن مجيد يكى از صفات بهشتيان و پرهيزگاران را كظم غيظ (فرو خوردن خشم) و سپس عفو و گذشت مى‌شمارد و مى‌فرمايد: «وَسارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقينَ* الَّذينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكاظِمينَ الْغَيْظَ وَالْعافينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ»؛ و شتاب كنيد براى رسيدن به آمرزش پروردگارتان؛ و بهشتى كه وسعت آن، آسمان‌ها و زمين است؛ و براى پرهيزگاران آماده شده است. (همان) كسانى كه در توانگرى و تنگدستى، انفاق مى‌كنند؛ و خشم خود را فرو مى‌برند؛ و از خطاى مردم درمى‌گذرند؛ و خدا نيكوكاران را دوست دارد». [٢]

مسئله عفو و گذشت در اسلام به قدرى اهميت دارد كه علاوه بر آيات فراوانى از قرآن، در روايات معصومان نيز بازتاب گسترده‌اى دارد؛ از جمله در حديثى از رسول اكرم صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم:

«إذا كانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ نادى‌ مُنادٍ: مَنْ كانَ أجْرُهُ عَلَى اللَّهِ فَلْيَدْخُلِ الْجَنَّةَ

؛ كسى كه پاداش او بر خداست وارد بهشت شود»

«فَيُقالُ:

مَنْ ذَا الَّذي أجْرُهُ عَلَى اللَّهِ‌

؛ گفته مى‌شود چه كسى است كه پاداش او بر خداست»

«فَيُقالُ الْعافُونَ عَنِ النّاسَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسابٍ‌

؛ گفته مى‌شود كسانى كه مردم را عفو كرده‌اند و آنها بدون حساب وارد بهشت مى‌شوند». [٣]

در حديث ديگرى از اميرمؤمنان على عليه السلام مى‌خوانيم:

«الْعَفْوُ تاجُ الْمَكارِمِ‌

؛ عفو

[١]. استيعاب، ج ٤، ص ١٥٦٤ شرح حال «وحشى بن حرب».

[٢]. آل عمران، آيات ١٣٣ و ١٣٤.

[٣]. مجمع البيان، ج ١٠، ص ٣٧٩، ذيل آيه ٤٠ سوره شورى.