پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣١ - شرح و تفسير بلاى فقر!
شرح و تفسير بلاى فقر!
امام عليه السلام در اين گفتار كوتاه و حكيمانه به آثار زيانبار فقر و تهى دسته اشاره كرده مىفرمايد: «فقر مرگ بزرگتر است»؛
(الْفَقْرُ الْمَوْتُ الْأَكْبَرُ)
. در مورد نكوهش فقر در همين كلمات قصار تعبيرات متعددى ديده مىشود؛ از جمله در حكمت ٣ آمده بود:
«وَالْفَقْرُ يُخْرِسُ الْفَطِينَ عَنْ حُجَّتِهِ
؛ فقر، انسان هوشمند را از بيان دليل و حجت خود گنگ مىسازد». و در حكمت ٥٦ آمده بود:
«وَالْفَقْرُ فِى الْوَطَنِ غُرْبَةٌ
؛ فقير حتى در وطنش غريب است». و در حكمت ٣١٩ مىخوانيم:
«فَإنَّ الْفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدّينِ! مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ، دَاعِيَةٌ لِلْمَقْتِ
؛ فقر سبب نقصان دين و مشوش شدن عقل و جلب كينه مىگردد». و در حكمت ٣٧٢ آمده است:
«إذا بَخِلَ الْغَنِىُّ بِمَعْرُوفِهِ باعَ الْفَقيرُ آخِرَتَهُ بِدُنْياهُ
؛ هرگاه اغنيا از كمك به ديگران بخل بورزند فقرا آخرت خود را به دنيايشان مىفروشند».
از مجموع اين كلمات حكيمانه با ساير رواياتى كه از رسول خدا و ائمه هدى عليهم السلام به ما رسيده به خوبى استفاده مىشود كه اسلام براى مسئله فقرزدايى اهميت بسيار قائل است.
در حديث معروف رسول اكرم صلى الله عليه و آله كه در كتاب كافى آمده است مىخوانيم:
«كادَ الْفَقْرُ أنْ يَكُونَ كُفْراً
؛ نزديك است كه فقر انسان را به مرحله كفر برساند». [١]
[١]. كافى، ج ٢، ص ٣٠٧، ح ٤ و كنزالعمّال، ح ١٦٦٨٢.