پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٣ - ١ فقرزدايى در تعليمات اسلام

واجبات مى‌داند، بلكه كار را از مهم‌ترين عبادات قلمداد مى‌كند، كارگر خسته در حال خواب را در حال عبادت مى‌داند تا آنجا كه توجه به معيشت و زندگى مادى را كفاره مهم‌ترين گناهان ذكر مى‌كند، چنان‌كه در حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم:

«إنَّ مِنَ الذُّنُوبِ ذُنُوباً لا يُكَفِّرُها صَلاةٌ وَلا صَدَقَةٌ قيلَ يا رَسُولُ اللَّهِ فَما يُكَفِّرُها قالَ الْهُمُومُ في طَلَبِ الْمَعيشَةِ

؛ بعضى از گناهان است كه نماز و صدقه و زكات هم نمى‌تواند آن را جبران كند. عرض داشتند اى رسول خدا! پس چه چيز آن را جبران مى‌كند؟ فرمود: به فكر معيشت و زندگى بودن و براى آن تلاش كردن». [١]

از طرف ديگر نيز به اين نكته اشاره مى‌كند كه خداوند امكانات كافى در روى زمين براى حل مشكل فقر آفريده است حداقل اين است كه انسان آب و زمينى در اختيار داشته باشد. اگر براى عمران و آبادى و بهره‌گيرى از آن تلاش كند مى‌تواند فقر را از خود دور سازد، چنان‌كه در حديث معروفى مى‌خوانيم:

«مَنْ وَجَدَ ماءٍ وَتُراباً ثُمّ افْتَقَرَ فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ‌

؛ دور باد از رحمت خدا كسى كه آب و زمينى به دست آورد و باز هم فقير باشد». [٢]

از سويى ديگر به حكومت اسلامى توصيه مى‌كند كه مسئله فقرزدايى را در رأس كارهاى خود قرار دهد و با استفاده از زكات و خمس و انفال و مال الخراج و مبارزه با احتكار و تعيين قيمت در صورت لزوم و دعوت به ساده زيستن با فقر مبارزه كند.

امروز نيز اگر جوامع اسلامى بخواهند عزت و احترام و سربلندى و استقلال خويش را باز يابند بايد از طريق همكارى با يكديگر به استفاده از تمام منابعى كه خدا به صورت فراوان در اختيار آنان گذاشته است با فقر مبارزه كنند.

[١]. بحارالانوار، ج ٧٠، ص ١٥٧.

[٢]. همان، ج ١٠٠، ص ٦٥، ح ١٠؛ وسائل الشيعه، ج ١٢، ٢٤، ح ١٣.