پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٠ - نكته حمايت از نيازمندان در اسلام

نكته حمايت از نيازمندان در اسلام‌

همان‌گونه كه در اين بخش از عهدنامه امام اميرالمؤمنين عليه السلام به مالك اشتر يا به تعبير ديگر به همه زمامداران حق‌جو و حق‌طلب آمده بود، امام بيشترين تأكيد را درباره قشر نيازمند جامعه فرمود و سفارش‌هايى را كه درباره آنها ذكر كرد درباره هيچ يك از گروه‌هايى كه دست اندر كار توليد و سوددهى و امنيّت جامعه هستند نفرمود، هرچند به آنها نيز اهمّيّت فراوان داد با اينكه تصور بسيارى بر اين است كه از كارافتادگان اجتماع و نيازمندان بى‌دست و پا چون نقشى در توليد و پيشرفت جامعه ندارند نبايد اهميتى داشته باشند.

حتى در دنياى مادى، امروزه گروه‌هايى هستند كه معتقدند از بين بردن آنها با يك طريق آسان و بدون درد كار شايسته‌اى است و بحث‌هاى مربوط به «أتانازى»؛ (مرگ از روى ترحم) مدافعان سرسختى دارد.

البته تفكرات مادى نتيجه‌اى جز اين ندارد، زيرا به عقيده آنها اين گروه تنها مصرف كننده و سربار جامعه‌اند؛ ولى از نظر اديان آسمانى و مخصوصاً اسلام كه بر محور مسائل اخلاقى و انسانى دور مى‌زند و پرورش عواطف بشرى را در سايه خدمت به اين گروه مى‌داند بيشترين تأكيد براى رسيدگى به آنها شده است.

در جهان خلقت نيز چنين است: اگر مثلًا عضوى از بدن انسان آسيب ببيند و كارايى خود را موقتاً يا براى هميشه از دست بدهد قلب و ساير اعضا، خدمات به آن را هرگز تعطيل نمى‌كنند، بلكه گاهى قلب خون بيشتر و غذاى فراوان‌ترى به آنجا مى‌فرستد و تا حد ممكن در ترميم آن مى‌كوشد.

اضافه بر اين نبايد فراموش كرد كه بسيارى از اين گروه روزگارى در خدمت جامعه بوده‌اند و گاه بهترين خدمات را ارائه داده اگر امروز به فراموشى سپرده شوند يا كسى تسريع در مرگ آنان را با قساوت و بى‌رحمى طالب باشد انگيزه‌