پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٥ - نكته خطرات بزرگ غضب

پديده‌هاى چهارگانه غضب بر حذر داشته و راه جلوگيرى از آن را اين شمرده است كه به هنگام غضب هيچ سخنى نگويد و هيچ اقدامى نكند تا آتش غضب فرو نشيند و به حال عادى باز گردد و زمام اراده خود را كه در موقع غضب از دست داده بود در اختيار بگيرد.

سپس در ادامه سخن به اين حقيقت اشاره كرده مى‌فرمايد: «هرگز در اين زمينه حاكم بر خود نخواهى شد مگر اينكه بسيار به ياد قيامت و بازگشت به سوى پرودگارت باشى».

(وَلَنْ تَحْكُمَ ذَلِكَ مِنْ نَفْسِكَ حَتَّى تُكْثِرَ هُمُومَكَ‌ [١] بِذِكْرِ الْمَعَادِ إِلَى رَبِّكَ)

. آنچه امام عليه السلام در اين بخش از سخنانش فرموده امورى سرنوشت‌ساز است كه نه تنها در مسأله حكومت كه در تمام مديريت‌ها و در سراسر زندگى انسان پيش مى‌آيد. به سراغ امتيازات ويژه رفتن، از خلاف‌كارى‌هاى نزديكان و اطرافيان چشم پوشيدن و به هنگام خشم و غضب حكمى صادر كردن بلاهاى عظيمى است كه مى‌تواند حكومت‌ها را متزلزل سازد و شخصيت انسان‌ها را زير سؤال ببرد و آبروى انسان را در دنيا و آخرت بريزد.

نكته خطرات بزرگ غضب‌

غضب حالتى است كه وقتى به انسان دست مى‌دهد از وضع عادى بيرون مى‌رود و قضاوت عقل، تحت‌الشعاع اين آتش سوزان قرار مى‌گيرد به گونه‌اى كه هرگونه تصميم‌گيرى صحيح در آن لحظه براى او ناممكن است و به همين دليل از انسان حركاتى در حالت خشم و غضب سر مى‌زند كه غالباً عواقب شوم‌

[١]. «هُموم» جمع «همّ» گاه به معناى اراده و عزم بر چيزى و گاه به معناى دلمشغولى و دغدغه و در عبارت بالا معناى دوم مراد است‌