پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢ - شرح و تفسير كار امروز را به فردا ميفكن

عَلِيٌّ عليه السلام إِذَا هَالَهُ شَيْ‌ءٌ فَزِعَ إِلَى الصَّلَاةِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الآْيَةَ وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ؛

على عليه السلام هرگاه مشكل مهمى پيش مى‌آمد به سراغ نماز مى‌رفت (تا مشكل را با قدرت بيشترى حل كند) سپس اين آيه شريفه قرآن را تلاوت مى‌فرمود: «از شكيبايى (روزه) و نماز يارى بطلبيد». [١]

در آيات ٦ و ٧ سوره مزمّل مى‌خوانيم: « «إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَأَقْوَمُ قيلًا* إِنَّ لَكَ فِي النَّهارِ سَبْحاً طَويلًا»؛ به يقين نماز و عبادت شبانه گامى استوارتر و گفتارى پايدارتر است، زيرا تو در روز تلاش مستمر و طولانى خواهى داشت (و عبادت شبانه به تو نيرو مى‌بخشد)». اشاره به اينكه چون در روز وظايف سنگين بر دوش دارى بايد روح خود را با عبادت شبانه تقويت كنى و آمادگى لازم براى كارهاى بزرگ به دست آورى.

[١]. كافى، ج ٣، ص ٤٨٠، ح ١