پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩ - شرح و تفسير احترام به عهد و پيمان از مهمترين واجبات است

شكيبايى تو در تنگناى پيمان‌ها كه (به لطف خداوند) اميد گشايش و پيروزى در پايان آن دارى بهتر از پيمان‌شكنى و خيانتى است كه از مجازات آن مى‌ترسى.

همان پيمان‌شكنى كه سبب مسئوليت الهى مى‌گردد كه نه در دنيا و نه در آخرت نمى‌توانى پاسخ‌گوى آن باشى.

شرح و تفسير احترام به عهد و پيمان از مهم‌ترين واجبات است‌

امام عليه السلام در اين بخش، مسائل مهمى در ارتباط با دشمنان و طرز برخورد با آنها در صلح و جنگ بيان مى‌كند. نخست مى‌فرمايد: «هرگز صلحى را كه از جانب دشمن پيشنهاد مى‌شود و رضاى خدا در آن است رد مكن؛ چرا كه در صلح براى سپاهت آرامش (و سبب تجديد قوا) و براى خودت مايه راحتى از همّ و غم‌ها و براى كشورت موجب امنيّت است»؛

(وَلَا تَدْفَعَنَّ صُلْحاً دَعَاكَ إِلَيْهِ عَدُوُّكَ وَلِلَّهِ فِيهِ رِضًى فَإِنَّ فِي الصُّلْحِ دَعَةً [١] لِجُنُودِكَ، وَرَاحَةً مِنْ هُمُومِكَ، وَأَمْناً لِبِلَادِكَ)

. تعبير به‌

«وَلِلَّهِ فِيهِ رِضًى»

اشاره به صلح عادلانه است؛ صلحى كه سبب سرشكستگى ملت اسلام نشود و اجحافى بر دشمن در آن نباشد؛ صلحى عادلانه و پرفايده.

اين تعبير ممكن است اشاره به اين موضوع نيز باشد كه گاه بعضى از افراد پرتوقع و تندرو رضايت به صلح ندهند در حالى كه رضاى خدا در آن باشد مانند صلح حديبيه كه رضاى خداوند و پيامبر اسلام در آن بود؛ ولى بعضى از تندروان با آن به مخالفت برخاستند و سرانجام فهميدند اشتباه از آنان بوده است.

به عكس گاهى افراد طرفدار صلح‌اند در حالى كه خدا از آن راضى نيست مانند آنچه در صفين واقع شد كه گروهى فريب خورده و نادان بعد از مشاهده‌

[١]. «دَعْهُ» به معناى سكون و آرامش است و از ريشه «وَدَعَ» بر وزن «منع» گرفته شده است‌