پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦١ - نكته حارث هَمْدانى كيست؟

رِجْزَ الشَّيْطَانِ لَيَذْهَبُ عَنْهُ عِنْدَ ذَلِكَ؛

اين غضب قطعه آتش سوزانى از سوى شيطان است كه در قلب فرزندان آدم برافروخته مى‌شود و (از اين رو) هنگامى كه يكى از شما خشمگين مى‌شود چشمانش سرخ شده و رگ‌هاى گردنش پرخون مى‌شود و شيطان در وجود او داخل مى‌گردد. هنگامى كه يكى از شما از چنين حالتى بر خويش بترسد (هرگاه ايستاده است) بنشيند در اين حالت پليدى شيطان از او مى‌رود». [١]

و گاه عاقل‌ترين افراد در حال غضب كارهايى انجام مى‌دهند كه جاهل‌ترين افراد انجام نمى‌دهند، لذا در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم:

«الْغَضَبُ مَمْحَقَةٌ لِقَلْبِ الْحَكِيمِ وَمَنْ لَمْ يَمْلِكْ غَضَبَهُ لَمْ يَمْلِكْ عَقْلَهُ؛

غضب، عقلِ خردمند را از كار مى‌اندازد و كسى كه بر غضب خويش مسلّط نباشد مالك عقل خود نخواهد بود». [٢]

نكته حارث هَمْدانى كيست؟

حارث بن عبداللَّه از طايفه «بنى همدان» است كه قبيله‌اى معروف در يمن بودند و از شيعيان امام عليه السلام محسوب مى‌شدند و «حارث» يكى از بافضيلت‌ترين آنهاست. دانشمند معروف علم رجال «ابن داود» در مورد او مى‌گويد:

«انَّهُ كَانَ أفْقَهُ النَّاسَ؛

او در زمان خود از فقيه‌ترين مردم بود».

طبرى درباره وى مى‌گويد: «حارث از باسابقه‌ترين ياران على عليه السلام و مردى آگاه در فقه و علم حساب بود» و شعبى از فقهاى تابعين از اهل سنّت مى‌گويد: «من احكام ارث و محاسبه آن را از او آموختم». [٣]

[١]. كافى، ج ٢، ص ٣٠٤، ح ١٢

[٢]. همان مدرك، ص ٣٠٥، ح ١٣

[٣]. شرح نهج‌البلاغه علّامه تسترى، ج ٩، ص ٣٣