پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٣ - نكته شناسايى بيشتر ابوموسى

٦٤ و من كتاب له عليه‌السلام إلى‌ مُعاوِيَةَ جَواباً

نامه‌اى از امام عليه السلام است‌

كه در پاسخ نامه‌اى از معاويه نگاشته است. [١]

نامه در يك نگاه‌

همان‌گونه كه در بالا اشاره شد، اين نامه پاسخ نامه شيطنت‌آميزى است كه معاويه براى امام نوشته است و دوازدهمين نامه‌اى است كه تا كنون در نهج‌البلاغه به آن اشاره شده و با توجّه به سه نامه ديگرى كه بعدا خواهد آمد مجموع نامه‌هاى امام به معاويه در نهج‌البلاغه به پانزده نامه مى‌رسد.

[١]. سند نامه:

در كتاب مصادر نهج‌البلاغه اسناد ديگرى براى اين نامه (غير از نهج‌البلاغه) ذكر شده است از جمله اينكه ابن ابى‌الحديد نامه معاويه به امام كه نامه امام پاسخ به آن است را در شرح اين نامه آورده است و دليل آن است كه او نامه معاويه و پاسخ امام عليه السلام را در مصدر ديگرى غير از نهج‌البلاغه يافته است. و نيز ابن قتيبه (متوفاى ٢٧٦) كه پيش از سيّد رضى مى‌زيسته در كتاب الامامة والسياسة اين نامه را به صورت مختصرترى آورده است. بعد از سيّد رضى نيز آن را «طبرسى» در احتجاج (و ديگران در كتاب‌هاى خود) ذكر كرده‌اند (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٣، ص ٤٥٦)