پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٥ - ٢ احترام به پيمانها

يمن و ربيعه است حاضران آنها و عاقل و جاهل را فرا مى‌گيرد» و به اين ترتيب يك نوع پيمان الهى و مردمى محسوب مى‌شود و در واقع نوعى مردم سالارى دينى است.

٢. احترام به پيمان‌ها

شايان توجّه است كه هميشه در ميان اقوام و قبايل مختلف تنش‌هايى وجود دارد كه از تخلّفات كوچك و بى‌مهرى‌ها و گاه درگيرى بعضى از افراد و حتى گاهى سوء ظن‌ها ناشى مى‌شود. اگر بنا باشد اين امور پيمان‌ها را متزلزل سازد هيچ پيمانى دوام پيدا نخواهد كرد.

امام عليه السلام با تدبير والايى كه دارد، در اين عهدنامه مخصوصاً به اين مسأله توجّه داده است كه سرزنش‌ها و خشم‌ها و سخنان ناروا هرگز نبايد سبب سست شدن پيمان‌ها گردد و اگر همه مردم به اين نكته توجّه داشته باشند و در برابر اين مسائل جزئى كه هميشه وجود داشته و خواهد داشت خويشتن دارى و تحمل كنند پيمان‌ها به اين آسانى شكسته نخواهد شد.

براى اطلاع بيشتر به نكته‌اى كه ذيل بخش بيست و ششم از نامه مالك اشتر تحت عنوان وفاى به عهد و پيمان نوشته‌ايم مراجعه شود.