پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٧ - ترجمه

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنِّي عَلَى التَّرَدُّدِ فِي جَوَابِكَ، وَالِاسْتِمَاعِ إِلَى كِتَابِكَ، لَمُوَهِّنٌ رَأْيِي، وَمُخَطِّئٌ فِرَاسَتِي. وَإِنَّكَ إِذْ تُحَاوِلُنِي الْأُمُورَ وَتُرَاجِعُنِي السُّطُورَ، كَالْمُسْتَثْقِلِ النَّائِمِ تَكْذِبُهُ أَحْلَامُهُ، وَالْمُتَحَيِّرِ الْقَائِمِ يَبْهَظُهُ مَقَامُهُ، لَايَدْرِي أَ لَهُ مَا يَأْتِي أَمْ عَلَيْهِ، وَلَسْتَ بِهِ، غَيْرَ أَنَّهُ بِكَ شَبِيهٌ. وَأُقْسِمُ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَوْ لَابَعْضُ الِاسْتِبْقَاءِ، لَوَصَلَتْ إِلَيْكَ مِنِّي قَوَارِعُ، تَقْرَعُ الْعَظْمَ وَتَهْلِسُ اللَّحْمَ! وَاعْلَمْ أَنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ ثَبَّطَكَ عَنْ أَنْ تُرَاجِعَ أَحْسَنَ أُمُورِكَ، وَتَأْذَنَ لِمَقَالِ نَصِيحَتِكَ، وَالسَّلَامُ لِأَهْلِهِ.

ترجمه‌

اما بعد (از حمد و ثناى الهى) من در اينكه مكرر به پاسخ نامه‌هاى تو پرداخته و گوش به آن فرا داده‌ام خود را سرزنش مى‌كنم و هوشيارى خود را تخطئه مى‌نمايم (چرا كه سخنانم همچون ميخ آهنينى است كه در سنگ فرو نمى‌رود و يا همچون خطاب به ديوارها و اشياى بى‌جان و بى‌روح است). در آن هنگام كه تو از من خواسته‌هايى (مانند حكومت شام يا حكم ولايت عهدى) دارى و پيوسته نامه‌نگارى مى‌كنى به كسى مى‌مانى كه به خواب سنگينى فرو رفته و رؤياهاى (آشفته) مى‌بيند كه به او دروغ مى‌گويد و يا همچون شخص سرگردانى كه ايستاده است و ايستادنش او را به مشقت افكنده (زيرا نمى‌داند به كدام راه برود) و نمى‌داند كه آينده به سود اوست يا به زيانش. گرچه تو آن شخص نيستى (كه چنين خواب آشفته‌اى ديده باشد و سرگردان شده) بلكه او شبيه به توست! به خدا سوگند اگر نبود علاقه به باقى‌ماندن (مؤمنان پاك‌دل و آثار